Saturday, 19 September 2015

మనసు అదుపు తప్పుతుంది

ఎందుకో తెలీదు గాని 30 ఏళ్ల క్రితం నాతో కలసి ఒంగోలు 'గవర్నమెంట్ పాలిటెక్నిక్" మొదటి బ్యాచ్ (1982-86) లో చదువుకున్న ఒక పొడవాటి ఎర్రటి,ఉన్నింటి పిల్లాడు మోహన్ (కృష్ణా జిల్లా అని గుర్తు) అనుకుంటా గుర్తొచ్చాడు. 
రామనగర్ లో ఉంటుండేవాడు. కొత్త రాలి సైకిల్ వాడేవాడు (అప్పట్లో అది నా లైఫ్ టైమ్ అంభీషన్) రక రకాల డ్రస్ లు ఉండేవి. హంగర్ కి తగిలించి పూట కొకటి మార్చేవాడు. మగాళ్లు పర్ఫ్యూమ్ లు వాడతారని , విధ్యార్డులకి ఒక జత మించి చెప్పులుంటాయని, చేతి వాచీ లు రెండు మూడు రకాలు మాచింగ్ వి వాడొచ్చని, జుట్టు దువ్వు కోవటానికి గుండ్రటి దువ్వెనలు కూడా ఉంటాయని అతడిని చూసాకే తెలిసింది.
అలాంటి పిల్లాడి కి స్వాతి వారపత్రికలో ' దాంపత్య దీపం' అని సమరం డాక్టర్ గారి ప్రశ్నలు సమాదానాలు చదివి వాటిని బద్రంగా దాచుకునే అలవాటు ఉండేది. అప్పట్లో ఒక తమాషా జరిగింది.
" నా పేరు నిర్మల, కొత్తగా వివాహమయింది. నాకు మా వారు నచ్చలేదు. ఆయన నల్లగా ఉంటారు. కట్నం తక్కువని ఇష్టం లేని పెళ్లి చేశారు. నాకు మావారి ని తప్ప ఎర్రగా ఉన్న కుర్రాళ్ళని చూస్తే మనసు అదుపు తప్పుతుంది. నన్ను నేను కంట్రోల్ చేసుకోలేక పోతున్నాను . ---- ఒక సోదరి, రామ్ నగర్, ఒంగోలు " అని ఒక ప్రశ్న.. దానికి డాక్టర్ గారి సమాదానం ప్రచురించారు ఒక వారం.
అంతే ........
అప్పటినుండి, ఆ కుర్రాడు నిద్రలేవటం,
రాలి సైకిల్ తుడుచు కోవటం, నీళ్లొసు కోవటం,
ఆవేవో క్రీములు రాసుకోవటం ,
పోలోమని రాంనగర్ అన్నీ వీదులు తీరగటం , ఎప్పుడన్నా కాలేజీ కి రావటం జరుగుతుండేది .
పాపం సైకిలు టైర్లు మార్చాడు,
సైకిల్ మీద తిరిగి రంగు తగ్గాడు గాని ఆ నిర్మలని మాత్రం కని పెట్టలేక పోయాడు.
ఎందుకో ఆ కుర్రాడు ఉదయాన్నే గుర్తొచాడు.
అరే నాయనా మోహన్ .. ఇంకా ఏమి దాస్తాం గాని, నేనే ఆ నిర్మల !!

Friday, 18 September 2015

పెనాల్టీ చలానా

కవిత కొత్తగా కారు నేర్చుకుని డ్రైవింగ్ లైసెన్స్ కూడా తీసుకుంది.
ఎటూ శ్యాం కారు వాడటంలేదు కదా అని తను డ్రైవింగ్ చేసుకుంటూ హైదరాబాదు సెంట్రల్ ముందు నుండి టర్నింగ్ తీసుకుంటుంటే ట్రాఫిక్ సిగ్నలింగ్ వ్యవస్త తాన ఫోటో ని ఫ్లాష్ చేయటం గమనించింది. 
వెంటనే స్పీడో మీటర్ చూసింది. 
తన కారు వేగం పరిమితిలో నే ఉన్నా ఫోటో క్లిక్ చెయ్యటం ఆమెని ఆశ్చర్యపరిచింది. 
చౌరస్తా నుండి యు టర్న్ తీసుకుని మరోసారి అదే పాయింట్ వద్ద మరింత చిన్నగా కారు నడిపి చూసింది. 
మళ్ళీ ఫ్లాష్ వెలిగింది.
తాను మొండిగా మూడో సారి రౌండ్ తీసుకుని లోడ్ గేర్ లో 10 కి. మీ ల వేగం లోపు మెల్లిగా వచ్చింది.
మూడో సారి ఫ్లాష్ వెలిగింది.
***
ఇంటికొచ్చి శ్యామ్ కి చెప్పింది.
" సెంట్రల్ వద్ద ట్రాఫిక్ వ్యవస్థ లో ఏదో లోపం ఉంది స్పీడ్ లిమిట్ దాటకుండానే పెనాల్టీ ఫ్లాష్ చేస్తుంది."
***
మూడో రోజు ఆఫీసు నుండి కవిత కి ఫోన్ చేశాడు శ్యాం
" తిక్క మొహం దానా సీటు బెల్టు పెట్టుకోలేదని మూడు పెనాల్టీ చలానాలు వచ్చాయి నా ఆఫీసు అడ్రెస్ కి " :) :v :v

Thursday, 17 September 2015

సీయింగ్ ఐ డాగ్ !

ఇద్దరు పేట్ లవర్స్ అయిన లవర్స్ స్సాయంకాలం వాహ్యాళికి వారి పెంపుడు కుక్కలతో వెళ్లారు..
విషయం ఆషామాషాది ఏమి కాదు. ఇద్దరి మధ్యా చర్చ సీరియస్ గా జరిగింది.
ఈ సారి కూడా ఖైరతాబాద్ వినాయకుడి ఎత్తు అలానే ఉంచుతారా? ఇంకా పెంచుతారా? 
వాదోపవాదాలు ఒక కొలిక్కి రాలేదు గాని ఇద్దరు నడుచుకుంటూ ఒక హోటల్ కి వెళ్లారు." ఏమైనా తిందామా?"
వెంటనే ఏకాభిప్రాయానికి వచ్చి ' సరే ' అనుకున్నారు.
"pets not allowed అని ఉంది" సందేహించింది ఆమె.
నన్ను ఫాలో అయిపో అతను బారోసా ఇచ్చాడు ...
అతను హోటల్ గేటు వద్దకి వెళ్తూ నల్ల కళ్ళద్దాలు పెట్టుకుని వెళ్ళాడు. దాబర్ మెన్ ని కట్టిన గొలుసు పట్టుకుని.
" సారి సర్ pets not allowed "
" i cannot see. the Doberman Pinschar is my seeing-eye dog" గొంతులో బాద పలికిస్తూ చెప్పాడు అతను.
" సారి సర్ మీరు వెళ్ళండి "
మరో రెండు నిమిషాలకి ఆమె కూడా అలానే కళ్ళజోడు పెట్టుకుని తన పేట్ డాగ్ తో గేట్ వద్దకు వెళ్లింది.
" సారి మాం యువర్ ఎస్కిమో డాగ్ ఇస్ నైస్ అండ్ క్యూట్, బట్ సారి టు సే వి డూ నాట్ ఆలో పెట్స్ "
" i cann't see. this is my seeing-eye dog, btw cann't you see idiot its not eskimo its 'coton de tulear. look at that long bright white hair. see the eys."
smile emoticon grin emoticon pacman emoticon pacman emoticon

Tuesday, 15 September 2015

పొలం ఖరీదు !!

తను చేస్తున్న వృత్తి నుండి రిటైర్ అయి, 
డల్లాస్ నుండి విజయవాడ వెళ్ళిపోయి చుట్టుపక్కల 
కొంత పొలం కొనుక్కుని , ఒక కోళ్ళ ఫారం పెట్టుకుని ప్రశాంతమయిన జీవితం గడపాలని 6'3" అతని కోర్కె.
..
ఎప్పటిలాగే జనవరి లో ఇండియా వచ్చి,
NRI కోటాలో తిరుమలేశుని దర్శనం చేసుకుని,
మిత్రులందని వాయు వేగంతో పలకరించి తీరిక చేసుకుని
పరిసర ప్రాంతాలలో పొలం రేట్లు విచారణ కి బయలు దేరాడతను.
..
పోరంకి నుండి మరో ఏడెనిమిది కి మీ వెళ్ళాక ,
అక్కడ స్తలాలు తక్కువ రేటు ఉండొచ్చని అబిప్రాయం తో
ఒక మద్యవర్థిని సంప్రదించాడు.
..
" ఎకరా రేటు 14 నుండి 15 దాకా ఉంటుంది" చెప్పడతాను
..
" లక్షలేగా? కాన్ఫిర్మ్ చేసుకోటానికి ప్రశ్నించాడు ఇతను.
..
వెర్రి చూపు ఒకటి విసిరి
" లక్షలా ఎప్పటి మాట .. కోట్లు " మధ్యవర్తి జాలిగా చూశాడా కటౌట్ ని.
..
బిత్తర పోయిన అతను " డల్లాస్ లో ఆ డబ్బుకి కారు లో ఒక చుట్టు తిరగటానికి ముడుగంటలు పట్టేంత పొలం కొనొచ్చు" ..
ఉక్రోషంగా అన్నాడు...
..
ఆతను జాలిగా చూస్తూ...
" నాకు అలాటి కారు ఉండేది . మొన్నే అమ్మేశాను పాత ఇనుము వాడికి "
tongue emoticon pacman emoticon pacman emoticon


Monday, 14 September 2015

అతడు ఆమె ఒక రైలు ప్రయాణం

హుద్ హుద్ తర్వాత ఇంకా నార్మల్ అవని విశాఖ రైల్వే స్టేషన్ లో ట్రైన్స్ బొగిల నెంబర్లు డిస్ప్లే బోర్డు ల మీద వెలగటం ఇంకా మొదలవలేదు.
రాత్రి 11-26 కి మూడో నెంబరు ఫ్లాట్ ఫార్మ్ మీదకి 17821 వచ్చినప్పుడు,
S1 కోచ్ ని వెతుకుతూ వెళుతుంటే ' ఆమె' తారస పడింది 'అతనికి'.
చూడగానే మళ్ళీ చూడాలనిపించే ప్రౌడ అందం. ఎత్తుగా నిండుగా తెల్లటి సిల్క్ క్లాత్ మీద వంగరంగు చుక్కల చీర. క్లిప్ తో బందించిన పొట్టి రింగుల జుట్టు, చంకలో హండు బాగు, ట్రాలి బాగ్ ని లాక్కుంటూ 'ఆమె' రెండో వైపు నుండి S1 ఎక్కింది. 53 బెర్తు లో అతను రెండు కూపేళ ఇవతల 62 లో ఆమె.
పగలంతా అలిసిన అతను నిద్ర లోంచి మేలుకునే సరికి ట్రైన్ ఆకివీడు దాటింది. లేచి ప్రకృతికి సమాదానం చెప్పి వాష్ బెషిన్ వద్ద పళ్ళు అరగ దీస్తుంటే విండో సీటు వద్ద కూర్చున్న ఆమెని గమనించాడు అతను. గబాలున ముగించి సోప్ తో ముఖం కడుక్కుని తడి చేత్తో జుట్టు ముందుకు లాక్కుని , ఆమె ముందుగా బోగీకి రెండో వైపు నడిచాడు. విజయవాడ చేరేలోపు గా ఆమె ఒక్కతే ప్రయాణిస్తుందని కనిపెట్టేశాడు.
7-40 కి విజయవాడ చేరేసరికి ట్రైన్ చాలా వరకు ఖాళీ అయ్యింది.
అతని ఉనికిని ఆమె గమనించింది. మగాళ్ల బండ చాష్టాలు మూడో మనిషికి వెంటనే పట్టిస్తాయి గాని ఆడవాళ్ళ అంగీకారం ఒక పట్టాన అర్ధమని చావదు. ఇది తర తరాల సమస్య frown emoticon
అతను ఆమెను అతి తక్కువ జనం మిగిలిన బోగీ లో దగ్గరగా గమనించడానికి కొంత మొరటు ప్రయత్నం చేశాడు . మామూలుగా అయితే ఆమె ముఖం చిట్లించడం ద్వారా అతడిని ఆమడ దూరం లో ఉంచొచ్చు కానీ అలాటి ప్రయత్నం ఏమి చేయలేదు. అతను తనని దాటుకుంటూ వెళ్ళేటప్పుడు కాళ్ళు తగలకుండా దగ్గరకి లాక్కుంది. తర్వాత తీరిగ్గా సీటు మీద బశాపట్లు వేసుకుని ఉన్న కొద్ది జుత్తుని హాండ్ బాగ్ లోంచి దువ్వెన తీసి దువ్వుకుని క్లిప్ మరో సారి పెట్టుకుంది. కూర్చుని మెడలో బంగారు గొలుసులని, చేతి గాజులని, పొట్టమీదికి చిరని సర్దుకుంది. అతగాడి తాపత్రయాన్ని గమనించి ఇక లాభం లేదని, అతను చదువుతున్నట్లు నటిస్తున్న పుస్తకాన్ని 'ఒక్క సారి చూసి ఇస్తాను ' అని అడిగి మరి తీసుకుంది. అది చాలు అతను అల్లుకు పోయాడు .తెనాలి వచ్చేసరికి ఇద్దరు ఒకే కుపెలో ఎదురెదురుగా ఎన్నో మాట్లాడు కోవటం, విజయవాడ లో కొన్న ఆరటి పళ్ళు ఆమెకి ఇవ్వటం ఆమె అందుకోవటం, అతను 'తన' గురించి మైక్రోస్కోప్ లోనూ ఆమె అతని గురించి విప్పరిన కళ్ల తోను మాట్లాడుకోవటం, సెల్ నెంబర్లు మార్చు కోవటం జరిగింది. ట్రైన్ లో వాష్ రూమ్ లో నీరు లేని పరిస్తితిని ఆమె ఉదహరిస్తే, అతడు మినరల్ వాటర్ బాటిల్ ఆఫర్ చేశాడు. "అవసరానికి ఎంత డబ్బైనా వాడుకోటానికే గదా ?" నవ్వాడతాను . కొద్దిసేపు మొహమాటం తర్వాత బాపట్ల దాటి చీరాల వైపు ట్రైన్ పరిగెత్తేటప్పుడు ఆమె ఆ బాటిల్ అందుకుని ఇప్పుడే వస్తాను అన్నట్లు గా అతని వైపు చూసి వాష్ రుము వైపు వెళ్లింది.
****
ఆమె బైటకి వచ్చి చూసే సరికి ట్రైన్ చీరాల వదిలింది. అతను లేడు. ఆమె లగేజీ లేదు. తనతో ఉంచుకున్న ఫోన్ నుండి కంగారుగా అతని నెంబరుకు రింగ్ చేసింది. కొద్ది సెకండ్లకే అటునుండి ఫోను లిఫ్ట్ అయిన శబ్దం. " హలో సువర్టు పురం SI స్పీకింగ్ " అటునుండి వినబడింది. ఈమె ఫోన్ కట్ చేసింది.
frown emoticon smile emoticon tongue emoticon 

Sunday, 13 September 2015

ఫ్లైట్ S-369

విశాఖ ఎయిర్ పోర్ట్ కంట్రోల్ రూము నుండి  ఒక చిన్న టు మెన్ ట్విన్ ఇంజన్ ఫ్లైట్ S-369  నుండి కమ్యూనికేషన్ మిస్ అయ్యింది. మరో రెండు నిమిషాల్లో లాండ్ లైన్ కి ఒక ఫోన్ వచ్చింది.
లిఫ్ట్ చేయగానే అటునుండి “ కాపాడండి .. కాపాడండి “
“ మే ఐ నో హు యు ఆర్ ?”
“ అరె ని యమ్మ ఇక్కడ సచ్చేట్టు ఉంటే మే ఐ నో ఏంది రా బాడ్కోవ్?”
మళ్ళీ అదే డవులాగు “ మే ఐ నో హు యు ఆర్ ?”
“నేను S-369  ఫ్లైట్ లో పైలెట్ తో పాటు వచ్చిన వాడిని . పైలెట్ కి సివియర్ హార్ట్ ఎటాక్ వచ్చింది. అతడి జేబులోంచి సెల్ ఫోన్ తీసి ఎమర్జెన్సీ 4 నొక్కమని చెప్పి అతను గుండె పట్టుకుని నొప్పితో విల విల లాడుతున్నాడు. మమ్మల్ని కాపాడండి.కాపాడండి  “
ఎయిర్ పోర్ట్ స్టాఫ్ వెంటనే కాల్ ని  స్పీకర్ ఫోన్ కి మార్చాడు.
“ఏమి భయపడోద్దు. దైర్యంగా ఉండండి. మీకు డాల్ఫిన్ నోసే లైట్ కనబడుతుందా?”
“అయ్యా మేము 18000 మీటర్ల ఎత్తులో ఉన్నాం. గంటకి 180 మైళ్ళ వేగంతో ఉన్నాం; తల్లకిందులుగా మా ఫ్లైట్ పోతూ ఉంది.”
“ ప్రశాంతంగా ఉండండి నేను కొన్ని ప్రశ్నలు అడుగుతాను . సమాదానం చెప్పండి.”
“మీరు 18000 మీటర్ల ఎత్తులో ఉన్నారని మీకెలా తెలుసు?”
“ఎదురుగా ఉన్న ఆకుపచ్చ  మీటరు లో కనబడుతుంది.”
“180 మైళ్ళ వేగం తో అని ఎలా తెలుసు ?”
“ స్పీడో మీటరు రీడింగు చూపిస్తుంది”
“తల్లకిందులుగా ప్రయాణిస్తున్నట్లు ఎలా తెలిసింది?”

“ ఓరి ని యమ్మ ఫాంటు లోంచి ఉచ్చ చొక్కాలోకి వస్తున్నాయిరా !!”

డంబెల్ విత్ గొడుగు

విశాఖపట్నం రైల్వే స్టేషన్ కి దగ్గరగా ఉన్న రైల్వే రెస్ట్ హౌస్ కేర్ టేకర్(వాచ్ మెన్) ఉదయాన్నే వచ్చిన క్లీనింగ్ చేసే ఆవిడతో చెప్పాడు తాళం చేతులు ఇస్తూ.. “రాత్రి 12 వ రూము లో రెండురోజుల నుండి ఉన్న బాబుగారు ఖాళీ చేశారు. ముందు ఆ రూము శుభ్రం చెయ్యి “
ఆవిడ రుము తుడిచే సామాను, పినాయిలు సీసాతో మొదటి అంతస్తులో ఉన్న 12 వ నెంబరు రుము కి వెళ్లింది. రెండు బెడ్ రూములు, చిన్న కిచెన్ , పెద్ద బాత్ రుము ఉన్న ట్రాంసిట్ రెస్ట్ హౌస్(బదిలీ పై వచ్చిన ఉద్యోగులు తాత్కాలికంగా కొంత కాలం ఉండటానికి సరిపడే క్వార్టర్) అది. ఆమె రెండు రూములు శుబ్రం గా ఊడ్చి తడి బట్ట పెట్టేటప్పుడు అక్కడ ఉన్న టేబుల్ మీద ఉన్న ఘనపు అడుగు అట్ట పెట్టేని గమనించింది. 
ఖాళీ పెట్టె అనుకుని కదిపే ప్రయత్నం చేసింది. కానీ బరువుగా ఉండటం అన్నీ మూలలా పార్సిల్ టేప్ అంటించి ఉండటం తో ఆ ప్రయత్నం మానుకుంది. ఆవిడకి తెలుసు అలాటి గుర్తు తెలియని వస్తువులను తెరిచే ప్రయత్నం చేయకూడదని. వెంటనే కిందకి వెళ్ళి కేర్ టేకర్ అయిన ముసలాయన కి చెప్పింది. ఆయన అప్పుడే స్నానం చేసి సూర్య నమస్కారాలు చేసుకుంటున్నాడు . హడావిడిగా బట్టలు వేసుకుని ఇద్దరు రుము లోకి వచ్చారు . వెంటనే డి ఆర్ ఏం కి ఫోన్ చేశాడు.
‘ బాబుగారు , ఒక బాబు గారు తమ పాపతో రెండు రోజుల నుండి మన 12 నెంబరు రెస్ట్ హౌస్ లో ఉన్నారండి రాత్రి 11 కి ఖాళీ చేసి, బండి(train) కి వెళ్ళి పోయారండి. పొద్దుటే చూస్తే ఒక సీలు చేసిన అట్టపెట్టే ఉండండి. అది బరువుగా ఉందండి. మేమేమి ముట్టుకోలేదండీ . తమరికి చెబుతున్నానండీ “
జాగింగ్ చేస్తూ ఇయర్ ఫోన్ లో వింటున్న డి‌ఆర్‌ఎం గారు ఒక్క నిమిషం లో అలెర్ట్ అయ్యారు.
“పెట్టె ఎంత సైజుది ?”
“ఎటుచూసినా ఒక అడుగు ఉంటాదండీ. దాని మీద రెండు మూడు ఇంగ్లీష్ అక్షరాలు ఉన్నాయండి. రంగు పెన్ను తో రాసి ఉన్నవి “
“చదువు ?” ఫోన్ లోనే అడిగాడాయన.
“ ఆర్ డి ఎక్స్ “ ఒక్కో అక్షరం కూడబలుక్కుని చదివాడాయన.
(బాంబుల తయారీ లో వాడే పేలుడు పదార్ధం)
అటునుండి వెంటనే అలెర్ట్ అయ్యాడు డి‌ఆర్‌ఎం గారు. నేను వస్తున్నాను ఏమి ముట్టు కోకండి రూము తలుపు వేసి బయటే ఉండండి ఎవరిని లోపలికి పోనివ్వద్దు “
సరిగ్గా 20 నిమిషాలలో రైల్వే పోలీస్ అదికారి తో కలిసి అక్కడికి వచ్చాడాయన.
ట్రైన్ అయిన కుక్కజూలీ ని కూడా వెంట తీసుకొచ్చారు . అందరినీ దూరంగా ఉండమని తమ ట్రైనేడ్ జూలీ ని లోపలికి పంపారు. ఈ లోగా రుము లో గత రెండు రోజులుగా బస చేసిన వ్యక్తి వివరాలు ఫోన్ నెంబరు తెప్పించాడు డియారెమ్ . ఆనెంబరు కి ఫోన్ చేస్తే ‘అందుబాటులో లేడని’ వినిపిస్తూ ఉంది. 
రెండు మూడు సార్లు జూలీ జాలిగా తోక ఊపుకుంటు వచ్చాక ప్రమాదమేదీ లేదని నిర్ధారించుకుని ఆ పెట్టెను ఓపెన్ చేయించాడు పోలీస్ అదికారి.
వ్యాయామం చేసుకునే ఒక డంబుల్, ఫోల్డింగ్ సౌకర్యం ఉన్న లేడీస్ గొడుగు ఉన్నాయందుల. ఒక చిన్న చీటి మీద “వీటిని నా వంతు గిఫ్ట్ గా ఇక్కడే ఉంచండి. బస చేయబోయే తరవాత వారికి ఉపయోగ పడతాయి” అని వ్రాసి ఉంది. 
అందరూ గట్టిగా ఊపిరి పీల్చుకున్నారు. 


హటాత్తుగా వచ్చే వర్షాలకు, బయటకు వెళ్ళటానికి పనికి వస్తుందని గొడుగు , ఉదయాన్నే వార్మ్ అప్ వ్యాయామం కోసం డంబెల్ కొని బహుకరించి నట్లున్నాడు ‘ అదికారులు ఇద్దరు సమాదాన పరుచు కున్నారు. ఈ లోగా వాచ్ మెన్ వెళ్ళి ఫ్లాస్క్ లో టి తీసుకు వచ్చాడు .
వరండాలో రెండు కుర్చీలలో కూర్చుని వారిద్దరు టి సిప్ చేయసాగారు. కుడివైపు రైల్వే స్టేషన్ , ఆకాశం లో చాలా దగ్గరగా వెళ్తున్న విమానాలు, తుంపర వర్షం .. అద్బుతమయిన వాతా వరణం. 
ఇంతలో డియరెమ్ గారి ఫోన్ మోగింది . ఇందాక ఆయన ప్రయత్నించిన నెంబరు నుండి.
“ నమస్తే .. ఈ నెంబరుకు ఫోన్ చేశారండి? ఇప్పుడే సిగ్నల్ వచ్చింది మిస్డ్ కాల్ చూశాను ”
“నేను వైజాక్ రైల్వే డియరెమ్ ని మాట్లాడు తున్నాను. యు లెఫ్ట్ ఆ డంబుల్ అండ్ ఆన్ అంబరిల్లా ఇన్ ఆ క్లోజ్డ్ బాక్స్ .. “
ఆయన మాట పూర్తి కాకుండానే అటునుండి సమాదానం వచ్చింది. “డంబుల్ ని గడియ లేని బాత్ రుము డోరు కి అడ్డంగా ఉంచుకోటానికి , గొడుగుని పై బాత్రూము నుండి సరిగ్గా క్లోసెట్ మీద కూర్చున్నప్పుడు కారే నీటి నుండి కాపాడు కోటానికి అవసరమని పించి కొని ఉంచాను. స్వీకరించండి. “ 


www.susri.home.blog

  అందరికీ నమస్తే 66o పోస్టులు పైగా వ్రాసిన ఈ బ్లాగ్ లోని నా పోస్ట్ లలో  చాలా అచ్చుతప్పులు ఉండటం గమనించాను.  వాటన్నిటినీ ఎడిట్ చేస్తూ, modify...