Friday, 19 January 2018

కార్డు మీద ఫోటో

నాలుగో రౌండ్ గ్లాసు దించిన తర్వాత అతను గంభీరం గా అయిపోయాడు. 
మాటలు లేకుండా ఎటో చూస్తూ సాలోచనగా తల ఉపాడు. 
“రావు గారి కి సరిపోయినట్లుంది” సాగర్ అన్నాడు. 
రావు ఏమి మాట్లాడలేదు.
“సాగర్ గారూ.. మీకో విషయం చెప్పాలి”
ఏమిటన్నట్లు చూశాడు సాగర్.
“నేను చనిపోయి ఈ రోజు కి నిండా పది.”
సాగర్ చేతిలో గ్లాసు ఆగిపోయింది. కుర్చీ లో వెనక్కి కూర్చుని జోగుతున్న బాగీ అంత మత్తులోను చురుగ్గా చూశాడు.
“రావు గారికి ఎక్కువయింది” మాటలు కూడా దీసుకుంటూ అనుమానంగా సాగర్
రావు గారి పొడవాటి జుట్టు ముఖం ముందుకు వేలాడుతుంది. నోట్లో సిగిరెట్టు పొగ జుట్టు పాయల్లోంచి బయటకి వస్తుంది. కుర్చీలో ముందుకి వంగి ఉన్నాడు.
“సుయొధనా.. రావు గారి కాళ్ళు గమనింపుము” బాగి నవ్వుతూ అన్నాడు.
“కొన్ని చూసినా నమ్మరు. నమ్మేవాటికి ఆధారాలు ఉండవు.” రావు సాలోచనగా చెప్పాడు.
ఇక వెల్ధామా? సాగర్ బిల్లు సెటిల్ చేస్తూ అన్నాడు.
ముగ్గురూ బయటకి నడిచారు.
చీకటి చిక్కగా ఉంది. చలి దాడి మొదలయ్యింది.
ఆటొ ఆపాడు బాగి. “మార్కెట్ సెంటర్ కి వస్తావా?”
“వస్తాను యాబై ఇవ్వండి”
“న్యాయం ఇంకా నడుస్తుంది. ముగ్గురికి యాబై లక్షణంగా ఇవ్వొచ్చు?”
‘ఇద్దరేగా? మూడో అతను ఎక్కడ?”
పక్క నుండి వచ్చి రావు కూడా ఆటో ఎక్కాడు. సాగర్, బాగి ఒక పక్కగా సర్దుకున్నారు.
“చివరికి జరక్కండి. బాలన్స్ ఉండదు. సిమెంట్ రోడ్ల మీద టర్నింగ్ ల వద్ద జారుద్ది”
మార్కెట్ సెంటర్లో దిగి ఎవరి దారిన వాళ్ళు వెళ్లారు.
డ్రస్ మార్చుకుని సాగర్ నిద్ర కి పడక చేరాడు. ఫోన్ మోగింది.
అటునుండి బాగి. “సాగర్ నేను రూముకి వచ్చేసరికి ఒక కార్డు ఉంది. కాటుక పూసి ఉంది. పెద్దకర్మ అని ప్రింట్ అయి ఉంది.”
“ఉంటే.. ?!!”
“కార్డు మీద రావు గారి ఫోటో ఉంది.” 


*****
ఫోన్ కట్ చేయగానే బాగి ఫోన్ మోగింది. అటునుండి రావు గారు,
“మనం అనుకున్నట్లే చెప్పావా?”
“ఊ .. చెప్పాను. ఈ రోజు నిద్ర పోడు. ఖాయం.”
“కొన్నాళ్లు నేను ఫోన్ తియ్యను. కాలర్ టోన్ మంచి దెయ్యం మ్యూజిక్ కి మార్చాను. పెద్దాడి దగ్గరకి వెళ్తున్నాను. రెండు నెలలు ఇక్కడ కనిపించను.”
ఇద్దరు నవ్వుకున్నారు.
“నిన్న కాక మొన్న సిగిరెట్లు మానేసిన కన్నె సామి, నాకు మా ఆవిడ ముందు సలహాలు ఇస్తున్నాడు." రావు తో చెప్పాడు భాగి.

Tuesday, 16 January 2018

కోస

నాలుగేళ్ల తర్వాత సంక్రాంతికి..సామర్లకోట.
కెనడా నుండి హైదరాబాదు.. అక్కడి నుండి రాజమండ్రి..
టాక్సీ లో స్వంతూరు ...
వ న జ.
రెండు జడల సీత. పల్లెటూరి పిల్ల. ఒద్దికయిన పిల్ల. పెద్ద కళ్ళతో అంతే పెద్ద బొట్టు తో తల కదిలించకుండానే చుట్టూ గమనిస్తుండేది. రెండు వీదుల అవతల.. దూరపు వరసకి మేనత్త కూతురు.
తీరా తను కెనడా వెళుతూ అమ్మా, నాన్నవద్ద గడిపిన చివరి వారం లో ..
హటాత్తుగా ‘మేనత్త’ సాయంత్రం తను ఇంట్లో ఉన్నప్పుడు “వనజ’ విషయం చెప్పింది.
అమ్మ “అంతా వాడిష్టం” అంది.
“నేను ఎం‌ఎస్ చెయ్యాలి అత్తా.. ఉద్యోగం లో స్థిరపడాలి. కనీసం నాలుగయిదు ఏళ్ళు పట్టోచ్చు”
“నీ ఇష్టం బాబు ” అందావిడ.
**
ఎం‌ఎస్ చేయటం అక్కడే మంచి ఉద్యోగం లో చేరటం అన్నీ అయ్యాయి.
ఇంటివద్ద ఉన్న అప్పులు తీర్చేశాను.
నాన్న కొంత పొలం కూడా కొన్నారు.
ఇన్నాళ్ళకి మళ్ళీ ఈ సంక్రాంతికి ఇంటికి వచ్చాను.
ఊరంతా తిరుగుతూ అందరినీ పలకరించాను.
వనజ కనిపించలేదు. అమ్మని అడగాలంటే బెరుకు.
ఈరోజు చింత తోపు లో కోడిపందాలు చూడటానికి వెళ్ళాను.
అక్కడ కనిపించింది.
చీరకట్టులో పెద్దరికం వచ్చింది.
నుదుటిన పెద్ద కుంకుమ బొట్టు.
పక్కనే ఒక పొడవాటి యువకుడు . అతని బుజాలమీద కూర్చుని ఉన్న చిన్న పాప అచ్చు వనజాలాగా... తండ్రి ఏదో చెబుతుంటే నవ్వుతుంది.
ఆమె కళ్ళకి దొరికాను.
“శేఖరం .. మా ఆయన .. మీ నాన్న కొన్న పొలం కూడా మేమే సేద్యం చేస్తున్నాం.” భర్త ని పరిచయం చేసింది.
“ఓహ్ కెనడా శేఖరమా.. ఈ రోజు మా ఇంటికి బోజనానికి రండి. స్పెషల్ ‘కోస మాంసం’ రుచి చూద్దురు.” అన్నాడతను చెయ్యి కలుపుతూ..
ఆ చెయ్యి దృడంగా .. ఆరోగ్యం గా ఉంది.

Sunday, 14 January 2018

సంక్రాంతి శుభాకాంక్షలు

అప్పుడు:
'బండి మీద ప్రయాణం తగ్గించండి' అని వైద్యులు చెప్పినప్పుడు కారుకి మారాడు.
ఉంటున్న ఇంట్లో కొళాయిలు లు వాస్తు ప్రకారం లేవని, 
ఖాళీ స్తలం లో 'వాస్తు హోమం' చేయించి మరీ ఇల్లు కట్టించాడు.
ఇన్సూరెన్స్ ఏజంటుగా అన్నీ ఎత్తులు చూశాడు.
యడాదికి లక్షల్లో కమిషన్ తీసుకున్నాడు.
**
పరిచయాలని వాడుకున్నాడు. చేతులు నోప్పెట్టేదాకా నోట్లు వ్రాసి ఇచ్చాడు.
అమరావతి లో స్థలం కొన్నాడు. పావలా ఇచ్చి అగ్రిమెంట్ అయ్యాడు.
ఆశించినంత హైక్ రాలేదు. రిజిస్ట్రేషన్ చేసుకోవలసి వచ్చింది.
ఇల్లు అమ్మాడు. కారు అమ్మాడు. అందిన డబ్బు అందినట్టు మద్యవర్తి సాక్షం గా చేల్లెశాడు.
రిజిస్ట్రేషన్ డబ్బు సమకూర్చుకున్నాడు.
అమ్మకందార్లు ముగ్గురిలో ఒకాయనకి ఇంకో అరగంటలో రిజిస్ట్రేషన్ ఆనంగా హార్ట్ అటాక్ వచ్చింది. హాస్పిటల్ ... వైద్యం ... కాలం చెయ్యటం అన్నీ అయిపోయాయి.
ఎప్పుడో వదిలేసిన అతని బార్య వేదిక మీదికి  వచ్చింది. అమ్మకం మీద 'స్టే' తెచ్చింది. ఆస్తి అమ్మటానికి లేదని లాయరు చేత ప్రకటన ఇప్పించింది. రిజిస్టరు గారికి కాపీ పంపింది.
ఇప్పుడు:
సాయంత్రం నాలుగు గంటలు శ్రమిస్తే గాని ఆ ఇల్లు కనుక్కుని చేరుకోలేక పోయాను.
ఔట్ స్కర్ట్స్ లో ఉన్న ఏమాత్రం డెవెలెప్ కానీ లోకాలిటీలో ఉన్న ఒక రేకుల ఇల్లు.
తలుపు మీద చప్పుడు చేయగానే పదేళ్ళ ఒక అమ్మాయి కిటికీలోంచి చూసి లోపలికి వెళ్లింది.
తర్వాత ఆవిడ వచ్చి తలుపు తీసింది.
శుబ్రంగా లేని పట్టు పంచ కట్టుకుని అతను దైవ ప్రార్ధన చేస్తున్నాడు.
“బాగున్నారా?” బయంగానే అడిగిందావిడ.
నేనేమీ మాట్లాడలేదు. చుట్టూ చూస్తూ ఉండిపోయాను.
ఇద్దరు పిల్లలు ఆమె ఏదో బట్టల మీద అద్దకం పనులు చేస్తూ ఉన్నట్టుగా వాతావరణం.
“కాఫీ తాగుతారా?” అని అడిగింది.
ఆమె పలకరింపుగా అడిగిన విషయం అర్ధం అయ్యేలోపు హడావిడిగా అతను పూజ ముగించాడు.
అలానే వచ్చి కాళ్ళ దగ్గర కూర్చుని “ఈ నెలలో అయిపోతుంది. ఎవరవి వాళ్ళకి ఇచ్చేస్తాను.” అన్నాడు.
అతని చేతికి ఉన్న కుంకుమ నా బట్టలకి అంటుకుంది.
“మానసిక వైద్యశాలలో చూయిస్తున్నాను.” అందామే.. పొడిపొడిగా..
**
చేతి సంచీలో ఉన్న అరిశల పోట్లాం తీసి పిల్లలకి ఇచ్చి,
బయలుదేరుతూ “సంక్రాంతి శుభాకాంక్షలు” అని చెప్పాను.

Thursday, 4 January 2018

New year resolutions

పాత డైరీలు చిత్తుకాగితలకి వేస్తుంటే కోప్పడి ఆపాను ..
తీరిగ్గా ఒక్కోటి తిరగేస్తుంటే..
***
New year resolution #1.
2014 :: ఎలాగయినా సరే ఈ సంవత్సరం 80 కిలోల నుండి 68 కి తగ్గాలి
2015 ::ఈ యాడాది బాడి మిద శ్రద్ధ పెట్టాలి 85 నుండి 75 కి తగ్గాలి.
2016 :: పట్టుదల ఉంటె సాదించలేనిది ఏమి లేదు. 90 నుండి 70 కి వస్తాను.
2017 ::కళా నేను కలిసి నప్పుడు చిన్న చిన్న టార్గెట్లు పెట్టుకోవాలని అనుకున్నాం. ఎట్టి పరిస్థితుల లోను క్వింటాల్ దాటకూడదు.
New year resolution #2
2014 :: ఇవాళ ఒక కోడిని కోయటం చూసాను. అబ్బ ఎంత హింస?! నాన్ వెజ్ మానేస్తాను.
2015 :: షబ్బీర్ గాడి వద్ద వేట మాసం మంచి క్వాలిటి ఉంటుంది. అయినా సరే ఈ సంవత్సరం మాంసం ముట్టను.
2016 :: చినగంజాం లో పీతలు, బాగా దోరుకుతున్నాయి. ఆకు పచ్చగా ఉండేవి గుడ్ల సేరు తొ చాలా రుచి గా ఉంటున్నాయి. చికెన్, మటన్ మానేస్తాను. పీతలు రొయ్యలు ఎప్పుడన్నా.. పండక్కి పబ్బానికి తప్పులేదు.
2017 :: వారం లో నాలుగు రోజులు నాన్ వెజ్ తినకూడదు. అసలు ఆపేస్తాను. ఈ రోజు గెస్ట్ లు వస్తున్నారు కనుక తప్పదు .. ఈ రోజు తొ స్టాప్, అంతే స్టాప్ అంటే stop.
New year resolution #3
2014 :: చిన్న చిన్న చేబదుళ్ళు మానేయాలి.
2015 :: బ్యాంకు కి emi లు బాకీ పడ్డంత బుద్ది తక్కువ మరొకటి లేదు. ఈ ఏడాది అన్ని emi లో క్లోజ్.
2016 :: ముష్టి మూడు లక్షల అప్పుకి బజార్లో అడుగుతాడా వాడు. ఛి . వాడి మోహన కొట్టెస్తాను. బ్యాంకు వాళ్ళ నస ఎక్కువయింది. ఫోన్ తీస్తే ఒక చావు. తియ్యకుంటే మరోటి.
2017 :: ఎక్కడికయినా పారిపోతామా ఏమిటి?. లక్ష ఇచ్చినోడు కుడా అడగటమే? పది ఇచ్చినోళ్ళకి ఇంతవరకు గతి లేదు. అప్పులన్నీ లాగించేస్తాను.
New year resolution #4
2014 :: ఇదే చివరి పెగ్గు. ఇక ఈ యాడాది ముట్టితే ఒట్టు.
2015 :: వారానికి ఒక రోజు 90 పర్లేదంట. మొన్ననే ఒక డాక్టర్ చెప్పాడు. అయినా మందు మంచిది కాదు. ఆపేస్తాను.
2016 :: అబ్బే రోజు తాగటం మానేస్తాను. చంద్రబాబు మీద ఒట్టు. అంతే
2017 :: అషలు తాగితే తప్పెంటష?? నేనేమన్నా రోజంతా అదే పని మీద ఉన్నానా?? శేప్పు ??
New year resolution #5
2014 :: అబ్బే కనకం తొ మాట్లాడేదే లేదు. చ చ పరాయి .. ఎక్కడో ఫోన్ నెంబరు వ్రాసిన కాగితం ఉండాలి. దొరగ్గాన్నే చింపెస్తాను.
2015 :: కనకం .. పాపం నామీద బెంగ పెట్టుకుంది. అయినా ఏమడిగింది? ఎప్పుడన్నా ఒకసారి వచ్చి పలకరించమనేగా? ఎదో బాధల్లో ఉన్న మనిషి.
2016 :: అబ్బే కనకానికి నాకు కుదరదు. మరీ నెత్తి కి ఎక్కుతుంది. అయినా పక్కింటి పుల్లకూర తొ అసలు మనకేం పని? తనకి నాకు కటిఫ్.
2017 :: అబ్బే విశ్వాసం లేని మనిషి. నెలకి ఎంత ఖర్చు పెడుతున్నాను? ఎదో ఇబ్బందుల్లో ఉండి తనడిగిన నక్లెస్ కొనివ్వలేక పోయాననుకో .. అంతమాత్రాన .. ఛ ఛ ..
***
ఇదిగో నిన్నే.. ఈ అట్ట పెట్టెలో పాత డైరీలు ఉన్నాయి గాని బోగిమంట కి వాడు.

Wednesday, 27 December 2017

వెండి పట్టీలు

మరియమ్మ - చౌడమ్మ.


క్రిస్టమస్ కి ఇంటికి వచ్చిన మరియమ్మ ని కలిశాను.
ఫుల్ గా అలక మీద ఉంది. 
..
నేను స్కూల్ కి పోను. అమ్మ ఒక డ్రెస్సె కొనిచ్చింది. "
నాకు నవ్వొచ్చింది. ఇంకా బాల్యం వీడలేదు.
"ఇంకేం కావాలి?"
చాలా సేపు మాట్లాడాక అడిగాను.
"ఇంకో డ్రెస్. ఇంకా..వెండి పట్టీలు..సన్నవి"
"అమ్మ చేత డ్రెస్ కొనిపించుకుని రేపు స్కూల్ కి వెళ్ళు.
బాగా చదువుకొని నా అంత లావుగా కావాలి.
జనవరి ఫస్ట్ కి ఇంటికి వచ్చినప్పుడు వెండి పట్టీలు రెడీ గా ఉంటాయి"
"ని జం గా నా?"
"నిజంగా😊"

Monday, 25 December 2017

శారదా దేవి.


రామకృష్ణ పరమహంస శరీరం విడిచారు.
ఆయన బార్య అనేక సంవత్సరాలు గా వస్తున్న ఆనవాయితిని వ్యతిరేకించింది.
శిరోముండనం చేయించుకోలేదు. శ్వేతవస్త్రం ధరించలేదు. కంట నీరు కార్చలేదు.
ఆయన శరీరాన్ని శ్మశానం కి తీసుకెళ్ళాక, రోజు మాదిరిగానే ఆయనకి వంట చేసింది.
ఎప్పటి లాగే ఆయన కూర్చుని బోజనం చేసే బల్ల పక్క కూర్చుని విసనకర్రతో గాలి విసురుతు బోజనం వడ్డించింది.
సాయంత్రానికి పడక ఏర్పాటు చేసింది. చుట్టూ తెరలు కట్టింది. అంతా యధావిది గా ఉంది.
ఆమెకి పిచ్చి పట్టినట్లు శిష్యులు నిర్ధారణ చేసుకున్నారు.
“ఆయన చనిపోలేదు. కనీసం నావరకు. ఆయన భౌతిక శరీరం తో నాకు పనిలేదు. ఆయన సాన్నిద్యం, పరిమళం నాకు యధార్ధం. అవి నాతోనే ఉన్నాయి అవి ఉన్నంతవరకు గాజులు పగలగొట్టను. కురులు తీయను. ఆచారాలు పాటించను. ఆయన నాకు సజీవుడే” అనేది.
ఆయన మరణానతరం చాలా కాలం జీవించింది. ప్రతి రోజు రెండు సార్లు శుచిగా వంట చేసేది. బర్త తో కబుర్లు చెప్పేది. ఆయనకి సేవలు చేసేది. శిష్యులతో మాట్లాడేది. సందేహ నివృత్తి చేసేది.
హృదయం ఉన్న కొంత మంది ఆమె కి పిచ్చి లేదని అర్ధం చేసుకున్నారు. ఆమె చక్కటి సలహాలు, బోధనలు చేస్తూండేది.
ఆమె ఒక్కతే చిరకాల జీవన సహచరి. ఆయన దేహాన్ని కాకుండా మనసుని అంగీకరించినది. ఆమె చివరి శ్వాస వరకు ఆమె అలానే ప్రవర్తించింది.
ఒక రోజు ఆమె కి వేళ అయ్యింది.
అప్పుడామే రోదించడం మొదలయ్యింది.
పరమ హంస చనిపోయినప్పుడు దుఃఖించని ఆమె తీవ్ర దుఃఖం తో కదిలి పోయింది.
“ఆయన్ని ఎవరు చూసుకుంటారు? ఆయన సేవలు ఎవరు చేస్తారు?”
నిశబ్దాన్ని చేరుకునే పద్దతి అది.
ఎదురుచూసే హృదయ రీతి అది.
మరణం ఎలాటి ఆటంకాన్ని, దూరాన్ని కలిగించలేదు.

క్రిష్టమస్ తాత

వృత్తి జీవితం లో కొన్ని శిఖరాలు ఉంటాయి. శిఖరాలు అంటే కేవలం అవార్డులు, ప్రమోషన్లు మాత్రమే కాదు.
ఒక విడో. చెప్పుకోలేని అనారోగ్యం.
ఒకటే కుమార్తె. ప్రభుత్వం ఇచ్చిన చిన్న స్థలం లో ఒక పూరిల్లు.
వారం లో నాలుగు రోజులు కూలి పని. ..
మూడు రోజులు ప్రభుత్వ దవాఖానా మందులు.
ఎవరి దయాదాక్షణ్యాలు అవసరం లేకుండా ఒక కేంద్ర ప్రభుత్వ పదకం లో ఒక ఇల్లు మంజూరు.
2011 జనాబా లెక్కల్లో పూరి పాకగా నమోదు కారణం గా..
ఇల్లయితే మంజురయింది కాని. కట్టుకోటానికి కనీస పెట్టుబడి లేదు..
కట్టుకునే ఓపికా లేదు.
ఒక అటో డ్రైవర్ ఆమె ఆరోగ్యంగా ఉన్నంతవరకు .. తోడుగా ఉన్నాడు.
ఆమె కి భవిషత్తు మీద ఒక నమ్మకం.
పిల్లని నవోదయా స్కూల్ లో చదివిస్తూ ఉంది.
చలికి, వానకి ఎవరు ఆమెని తమ పంచలో తలదాచుకోనివ్వరు.
సాకులు అనేకం.
కధ లో మలుపు ఏమిటంటే,,
ఆ లభ్దిదారురాలు నా జ్యురిడిక్షన్బ్ లోకి వస్తుంది. 
బ్యాంకు బుక్, మట్టిపని కార్డు, లాటివి జెనరేట్ చేయించి ఆన్లైన్ లో ఎలిజిబుల్ చేసి ఉంచాను. స్థానిక పరిచయాలు, పలుకుబడులు వాడి ఇల్లు గోడల వరకు కట్టించాను. ఇక నావల్ల అవలేదు.
ఇంటి మొత్తానికి సరిపడే డబ్బు ప్రభుత్వం ఇవ్వదు. అప్పటికే పద్దెనిమిది వేలు ఖర్చు చేసి ఉన్నాను.
ఒక వారం క్రితం ఆ గ్రామం వెళ్లి ఆమెతో మాట్లాడి ఇంటి కప్పు వేసుకొమ్మని చెప్పాను. ఆమె నవ్విందో లేదో కాని అసహాయత ని చూడటం నా వల్ల కాలేదు.
ఆమెకి కప్పు వేస్తే ముపై వేల రూపాయలు బిల్లు చెయ్యగలను.
ఆ డబ్బులు దేనికి సరిపోవు.
అవి కుడా ఇల్లు పూర్తి అయ్యాక విడుదల అవుతాయి.
కొన్ని చిన్న సంఘటనలు డ్రమెటిక్ గా ఉంటాయి.
నేను అక్కడ ఉన్నప్పుడే ఆమె కుమార్తె (8వ తరగతి) స్కూల్ నుండి ఫోన్ చేసింది. “చలికి ఎలా ఉన్నావు. స్కూల్ లో పడుకోరాదు. అంటూ.. తల్లిని పరమర్సించింది.
" క్రిస్టమస్ సెలవులకి తీసుకెళ్ళు అమ్మా అని అడిగింది”
“క్రిస్టమస్ కి వచ్చి నువ్వు నాతో పాటు చలిలో చావటం ఎందుకు. అక్కడే ఉండు” అని తల్లి చెబుతుంది.
అప్పుడా అమ్మాయి. “ అమ్మా క్రిస్టమస్ తాత వచ్చి మన ఇంటి కప్పు వేస్తే బావుంటుంది కదా?” ఆశగా అడిగింది.
చైనా ఫోన్ లో పెద్దగా వినబడుతుంది ఆ సంభాషణ.
నేను మా వర్క్ ఇన్స్పెక్టర్ బాలు నాయక్ అక్కడినుండి బయలు దేరాం.
**
ఇరవయ్యవ తేది న హైదరాబాదు లో ఉన్నప్పుడు,
మా బాలు నాయక్ ఆమె ఇంటి వద్ద నుండి ఫోన్ చేసాడు.
“సర్ చౌడమ్మ స్లాబ్ అయిపొయింది. మీరు ఇచ్చిన యాబై వేలలో ఆరున్నర వెయ్యి మిగిలాయి”

“ఒకే, సిమెంటు, ఇనుము సరిపోయిందా?”
“ఆరు 8mm సువ్వలు, నాలుగున్నర కట్ట సిమెంటు మిగిలింది. కంకర అర ట్రక్ ఉంది “
“వర్కర్స్ కి బోజనాలు ఎలా చేసావ్? “
“హోటల్ లో వండించాను. 1400 వందల్లో అయిపొయింది.’
“గుడ్ .. వచ్చాక మాట్లాడుకుందాం”
***
ఈ రోజు ఆ ఉరు వెళ్ళాను. బాలు నాయక్ ని వెంటబెట్టుకుని.
ఒక పీపా లో స్టోర్ చేసుకున్న నీళ్ళ తో స్లాబ్ తడుపుతూ ఉంది.
చౌడమ్మ చైనా ఫోన్ లో కూతురికి ఫోన్ చేసి మాట్లాడింది.
“క్రిస్టమస్ తాత వచ్చి మన ఇంటి కప్పు వేసాడు” మమ్మల్ని గమనిస్తూ చెప్పింది.
పిల్లని పండక్కి తీసుకురమ్మని చెప్పి కొంత డబ్బు ఇచ్చి వచ్చాను.
క్రిస్టమస్ శుభాకాంక్షలు. _/][\_