అజెండా చివరి ఐటెమ్ అదిరింది.

ఈ ఉదయాన్నే ఒక మార్కెట్ కాంప్లెక్స్
(చిన్న షాప్ మనకీ ఉంది)
జనరల్ బాడీ మీటింగ్ కి వెళ్ళాను సాయి తో కలసి..
.
350 మండి సభ్యులకి గాను 150 మంది మాత్రమే అటెండ్ అయ్యారు...
.
అందరి హాజరుతో బాటు ఒక వెండి వెంకన్నని( 25 గ్రాములు ) గుర్తుగా ఇచ్చారు.
పాత కమిటీని కొత్త కమిటీ ,, కొత్త కమిటీ ని పాత కమిటీ బాహాబాహీ తలకపోసున్నాక..
.
సభ్యుల గైరు హాజరు పై అసంతృప్తి... ప్రకటించి.. రెండు ఏండ్ల ఆడిట్ అప్పచెప్పి
ముఖ్యమయిన విషయాలని .. మూడు ముక్కల్లో చెప్పి,
ఎవరికి మాట్లాడే అవకాశం ఇవ్వకుండా....వందన సమర్పణ చేశారు...
.
.
(ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే అచ్చుమన .. అసెంబ్లీ ప్రత్యక్ష సమావేశాల లాగే )....
.
రెండు నిమిషాలు ఏమి మాట్లాడానో అర్ధం కాకుండా చప్పట్లు మిగిలేట్లు నేను మాట్లాడాను..
"మిగిలిన అంధరి తో గుర్తింపు కోసం మాట్లాడి నట్లున్నారు" సాయి అడిగాడు.
he is getting smart. అయిమూలగా తాలూపాక ..

ఉచిత 5 mpbs వైఫై సౌకర్యం మీటింగు జరిగినంత సేపు ఉంటుంది అని.
ఆహ్వానం లో వేయిస్తే కనీసం 300 దాటేవాళ్లు.. అని ఒక సలహా కూడా చెప్పాడు.
షాపుల దరవరలు ఎలా ఉన్నాయో గుసగుస లాడుకుని 3.15 కి కారు తీశామ్..
.
.చివర్లో మంచి బోజనమ్ పెట్టించి పంపారు..
.
అన్నట్టు మొదట్లో సర్వ్ చేసిన మసాలా బోండా,
చివరాఖర ముగింపులో ఇచ్చిన ఫ్రూట్ సలాడ్ ఐస్ క్రీమ్ ఆదిరాయి . బ్రేవ్ ..grin emoticon

సమ్మె వర్దీల్లాలి !

అర్ధరాత్రి వేళ..
హైవే మీద ఎదురెదుగా వస్తున్న ఆ వాహనాలు ..
40 కి మీ ల దూరం నుండే ఒకదాన్ని ఒకటి పలకరించుకుంటూ.
సరిగ్గా ఒకే సమయానికి హై వే కి పక్కగా ముందుగా ప్లాన్ చేసుకున్న చోట అగాయి.
ఫర్లాంగు దూరం నుండి వారి మనుషులు .. .
చెకింగ్ అదికార్ల నుండి ఆ వాహనాలని పహరా కాస్తున్నారు.
రెండు వాహనాల లోంచి జాగర్తగా సూటికేస్ లు బాగులు రెండో వాహనం లోకి మార్చబడ్డాయి.
లోపలున్న వ్యక్తులని కూడా వాహనాలు మార్చాక..
వాహనాలు వెనుదిరిగి బయలు దేరిన చోటుకి వేగంగా పరిగెత్త సాగాయి.
.......
తెలంగాణా , ఆంద్ర సరిహద్దు దాచేపల్లి పల్లి వద్ద ఇలాటి దృశ్యాలు ప్రతి అర్ధరాత్రి కోకొల్లలు.
ప్రైవెట్ బస్సుల చేత సరిహద్దు టాక్స్ కట్టించడం అంత 'వీజీ' కాదు ప్రబుత్వాలకి..
ఈ వాహనాలు యజమానులు.
ప్రభుత్వం లో సమాంతర శక్తులు గా ఉంటారు అనేది జగమెరిగిన సత్యం.
రాష్ట్ర రవాణా సంస్థ సమ్మె కొనసాగి నంతవరకు .. ప్రైవేట్ వాహనాల రవాణా ఛార్జీలు
వెనుదిరగని బుల్ మార్కెట్ తో పోటీ పడుతూనే ఉంటాయి..
మన ఇంట్లో గిన్నెలు అమ్ముకున్నాక , ఇక పక్కింటోడివి వి అమ్మేద్దాము
450 దర ఉండే ప్రయాణ ఖర్చులు 1200 లకి అటు ఇటూగా చెల్లిద్దామ్..
..
జిందాబాద్.. కె సి ఆర్ ..
జిందాబాద్ సి బి ఎన్.
జిందాబాద్ ఎ పి ఆర్ టి సి
ముర్ధాబాద్ సగటు మనిషి..... frown emoticon
...

కొత్త అబార్కి విధానం

నిన్నసాయంత్రం నెల్లూరు నుండి వస్తూ ఉంటే.. ఒక డజను పనస తొనలు తీసుకున్నాను,
వాటిని తినేసి కాగితం పారవేయ బొతు యదాలాపంగా చూస్తే ఇలాఉంది. 
..
ప్రభుత్వం లో కి కొత్త సలహాదారులు ప్రవేశించాక 
అబార్కి విధానం మీద అనేక చర్చలు ప్రయోగాలు జరిగాయి.
..
ముఖ్యంగా రంబీర్ కపూర్ లాటి IAS అదికార్లు కొత్త సలహాలతో ముందుకు వచ్చారు.
ముఖ్యమయిన బుల్లెట్ పాయింట్లు ..
..
• కొత్త అబార్కి విధానాన్ని అమలు చేయాలి.
..
• ఉధ్యోగస్తులకి ప్రతి నెలా జీత బత్యాలు 70:30 శాతం తో
నగదు మరియు మధ్యం సరఫరా జరగాలి...
.
• మహిళలకి 50:50 వరకు సరఫరా ఇవ్వటం ద్వారా వారిని ప్రోత్సహించొచ్చు.
మహిళా సాధికారత సాదించవచ్చు.
..
• గ్రామీణ ప్రాంతాల్లో ఆహార బద్రత పదకాల ద్వారా చేపట్టే పనులకి కూలీ బదులుగా వారికి మద్యం ఇవ్వొచ్చు.తద్వారా గ్రామీణ సాధికారత కి పూర్తి అవకాశం ఉంది.
..
• ప్రతి ప్రభుత్వ కార్యాలయాల్లో మద్యం నిలవలు అందుబాటులో ఉంచాలి.
వారం రోజులు పూర్తి పనిగంటలు పనిచేసిన వారికి ప్రోత్సాహకాలు గా కొంత మధ్యాన్ని ఏర్పాటు చేయొచ్చు. తద్వారా ఉధ్యోగుల ను పూర్తి సామర్ధ్యం తో పని చేయించ వచ్చు..
..
• కొత్త పి‌ఆర్‌సి ఫిట్మెంట్ కి సమానంగా ఉద్యోగస్తులకి పెరిగే జీత బత్యాలకి
సమానంగా మధ్యం సరఫరా చేయాలి.
..
• బంగారం కుదవ కార్యాలయాలు ఏర్పాటు ప్రబుత్వమే చేపట్టాలి.
..
• చిన్న చిన్న మోతాదులో మద్యాన్ని కరెన్సీ లాగా వాడుకునే సౌకర్యాన్ని ఏర్పాటు చేయాలి.
..
• మహిళా ఉద్యోగులు తాము ప్రయాణం చేసే, పాసింజర్ రైళ్లు, బస్సు స్టాండ్ ప్రాంగనాలలో బ్లాకులో సీసాలు అమ్ముకునే అవకాశం కలిపించాలి.
..
• వృదాప్య మరియు వికలాంగ పెన్షన్ ల స్థానం లోనూ మద్యం ప్రవేశపెట్టే అల్లోచనలని ఆహ్వానించాలి.
..
నాకు కళ్ళు తిరగటం మొదలయ్యింది. కారు అద్దాన్ని దించి కాగితం బయట పారేశాను.
మిత్రులకి శుభోదయం. smile emoticon grin emoticon tongue emoticon

సత్తు గిన్నెల కారేజి

కొంత కాలం క్రితం ..ఒక ఆదివారం ఉదయాన్నే...
.
ముందస్తు ప్రణాళిక ప్రకారం నేను ,
పోకూరి వేంకటేశ్వర రావు (ఈతరం పిక్చర్స్ నిర్మాతలలో ఒకరు )
మద్దిపాడు మండలం, రాచవారి పాలెం గ్రామనికి ఉదయం ఎనిమిది కల్లా చేరాము.
.
అక్కడ సిద్దంగా ఉన్న ఒక మద్యవర్తి ని కలుపుకుని.
ఒక చిన్న హోటల్ లో టిఫిన్ చేశాం
బొలారోని ఊరి చివర అవకాశం ఉన్నంత వరకు వెళ్ళాక ఒక చెట్టు కింద వదిలేసి ..
కాలి నడకన బయలు దేరాము.
.
సబుకు తోటలు, చుట్టూ, తిప్పుతూ ,, .
చేతి లోని ఆడంగల్ కాపీ ని చూపిస్తూ..
పొలాల దరవరలు , విస్తీర్ణాలు సర్వే నెంబర్లు చెబుతూ..
అమ్మకానికి ఏవి సిద్దంగా ఉన్నాయో ..
యాజమానుల వివరాలు చెబుతూ ముందు నడుస్తున్నాడాయన.
.
కాన్వాజ్ షూ వేసుకుని ,, .
అలవాటు లేని గట్ల వెంట ,,
వయ్యారంగా మేమిద్దరం నడుస్తున్నాం.
.
ఏయే పొలాలు ఎవరెవరికి అమ్మించింది , .
ఇప్పుడు వాటి రేట్లు ,,
వారు లాభ పడిన మొత్తాలు .
తన సలహా పాటించిన వారి గురించి,
భవిషత్తు లో భూముల విలువలు ఎలా పెరగ బోతుంది ..
దారాళంగా ..చెబుతానే ఉన్నాడు....
.
కాలం నడుస్తూనే ఉంది మాకంటే వేగంగా.. .
10,,12,, మద్యాహ్నం ఒంటి గంట దాటింది.
పెటేల్మని ఎండ.. గ్రీష్మం ప్రతాపం చూపిస్తుంది.
చెమట తో చొక్కాలు తడిచి పోయాయి..
సోగ్గా తెచ్చుకున్న మినరల్ వాటర్ బాటిల్లు ఖాళీ అయ్యి చాలా సేపయ్యింది.
నాలుక పిడచ గట్టుకు పోతుంది.
..
బాగా అలవాటు ఉన్న అతను వేగంగాను,
వయసులో ఉన్న నేను మద్యస్తంగాను ,,
ఏ సి లకి అలవాటు పడ్డ పోకూరి భారం గాను నడుస్తున్నాం
ఉన్నపలాన వెను తిరిగి వెళితేనే బండి దగ్గరకి బిర్రుగా గంట నడక ఉంది..
.
“గుండ్లకమ్మ ఏటి దగ్గర ఉన్న సబుకు పొలాలు ఎకరా
20 నుండి 25 వెలకే రావచ్చు .. చూస్తారా” మద్యవర్తి ప్రశ్న.
.
అలసి ఉన్న తను ఇంక చాలు అంటాడు అనుకున్నాను.
కానీ అంకెలు ఆకర్ష నీయంగా ఉండటం తో సరే చూద్దాం అన్నాడు.
...
గాలి పటానికి కట్టిన తోకల్లాగా మేము మద్యవర్తి వెనుక నడక సాగించాము ..
.
ఏటి గట్టు దాపుల్లోకి వచ్చాం...
అప్పుడు .. సరిగ్గా అప్పుడు..
..
కొద్ది దూరం లో ఏటి నీటిలో చిన్న గుంట లో నడుము లోతు నీళ్ళలో
ఒక యువ జంట ఎదురెదురుగా నీళ్ళతో ఆడుకుంటున్నారు.
గుండెల మీదకి ఆ అమ్మాయి ఒక బట్టని చాకచక్యంగా కట్టుకుని ఉంది.
ఆ యువకుడు ఛాతీ మీదకి నీళ్ళు విసురుతుంది..
తిరిగి ఇతను ఆమెకి కిత కితలు పెడుతున్నాడు..
ఆ అమ్మాయి నవ్వుతోంది...
..
గట్టుమీద .. ఒక తుమ్మ చెట్టు నీడన కొద్ది స్టలమ్ శుభ్రం చేసి ఉంది. ..
ఆ దంపతుల బట్టలు ఒద్దికగా పెట్టి ఉన్నాయి.
ఒక రెండు లీటర్ల పేట్ బాటిల్ లో తాగే నీరు..
చెట్టుకి సత్తు గిన్నెల కారేజి కట్టి ఉంది.
ఆ కారేజి కి ఎర్ర చీమలు పట్టి ఉన్నాయి.
..
మా దౌర్భాగ్యపు ఉనికి వారి ఏకాంతాన్ని బగ్నం చేసింది. ..
చప్పున ఆ అమ్మాయి మెడ వరకు నీళ్ళలో మునిగేట్టు కూర్చుంది.
అతను అలికిడికి నీటి నుండి బయటకి వచ్చాడు రక్షణగా..
..

అంతే ,, అంతే ,,
మేమేవ్వరిమి మాట్లాడలేదు.. ..
..
“మద్యానం పెండలాడే వస్తే బోజనమ్ చేసి చిన్న దాన్ని తీసుకుని..
సర్కస్ కి వెళ్ధాము ” అని చెప్పిన మా శ్రీమతి మాటలు గుర్తొచ్చాయి.
..
“ఆదివారం సినిమాకి వెళదామని రెండు వారాలుగా ..
ఇంట్లో అడుగుతున్నారు “ స్వగతంగా పోకూరి అన్నాడు.
..
మేము క్షణాల్లో మనుషులుగా మారి వేగంగా .. ..బొలారో వద్దకు నడిచాము.

బ్రతుకు పోరాటం.

"అదిగో అతనే " అంది మా ఆవిడ దూరంగా కనిపిస్తున్న
ఒకతన్ని.మా రూము కిటికీ నుండి చూపిస్తూ.
..
గీరల చొక్కా అశ్రద్దగా టక్ చేసి, మా వీది లో కి నడిచి వస్తున్నాడు.
..
వంకాయ గుర్తు తో వార్డు మెంబరు కి పోటీ చేయడానికి
ఉన్న ఫలాన చేస్తున్న ఉద్యోగం మానేసినంత తెలివిగా కనిపిస్తున్నాడు...
..
ఏ4 సైజు కాగితాలు పట్టేంత బాగ్ ఒకటి జాగర్తగా మోస్తున్నాడు...
..
రెండు రోజుల నుండి చెబుతుంది ఈవిడ.
ఎవరో కొత్త వ్యక్తి మా వీది లో తిరుగు తున్నాడని ....
..
అదేమంత గొప్ప విషయమేమి కాదు కానీ.....
అతను బాల్యం దాటుతున్న పిల్లల్ని ఆశగా గమనిస్తున్నాడు
అనేది మాత్రం అండర్ లైనబుల్ ...
....
నేను చొక్కా వేసుకుని మెట్లు దిగి కిందకి వచ్చాను..
బండి తుడుస్తున్న వాడిలాగా నటిస్తూ అతన్ని గమనించాను...
..
అతని x-రే కళ్ళు వీడుల్ని వెతుకుతున్నాయి.
కౌమార్యం వయసున్న పిల్లల్ని ఆశగా చూస్తున్నాడు. ..
..
అక్కడక్కడా ఆగి మాట్లాడే ప్రయత్నం చేస్తున్నాడు..
...
చిన్నిల్లు లో బాగ్యరాజా చెప్పినట్లు మనముండే చోట ..
మరోకడెవరో ..వచ్చి .. ఓ నో ....
..
వడివడిగా ఎదురు నడిచి.
" ఏం మాస్టారు ఎవరి కోసం" కొంచెం కరుగ్గా అడిగాను.
..
" నమస్తే అండి .. నేను .ఫలానా ప్రైవేట్  కాలేజీ లో లెక్చర్ ని ,,
మీ వీదిలో టెన్త్ పాసయ్యి ఇంటర్ చేరాల్సిన పిల్లలెవరయినా ఉంటే పరిచయం చేస్తారా?"

Dr.సదాశివం

సంధ్య వేళ ..
..
డాక్టర్ .. సదాశివం గారి కారు అలవాటు లేని ఇరుకు వీదులలో
ప్రయాణించి ఒక సన్నటి కాలి బాట ముందు ఆగింది.
..
ఆయన కారు దిగి, అక్కడే ఆడుకుంటున్న పిల్లవాళ్లలో ఒక పెద్ద పిల్లాడిని పిలిచి
ఒక పది నోటు అతనికి ఇచ్చాడు..
." అరగంటలో వస్తాను కారు చూస్తుండు "
..
చుట్టూ ఒకసారి దీర్గంగా పరిశీలించాక , ..
అక్కడి నుండి ఫర్లాంగు దూరం లోని ఆమె ఇంటికి వెళ్ళాడు.
..
అతనలా నేరుగా ఇంటికే వస్తాడని ఏమాత్రం ఊహించని ..
ఆవిడ కొద్ది సేపు ఏమి జరుగుతుందో తెలియక నిలబడి పోయింది.
..
అయినా సరే తాను తన మాట మీదే ఉండాలనుకుంది...
డబ్బుకు బీదే కానీ ఆత్మాభిమానానికి కాదు. లోపలే అనుకుంది.
..
“లోపలికి రమ్మనవా?” అడిగాడాయన ....
..
“ఒక్కసారిగా ఈలోకం లోకి వచ్చినట్లు ఉలిక్కిపడి రండి కూర్చోండి అంది” , ..
ఇంట్లో మంచిగా ఉన్న కుర్చీ ని పమిటతో తుడుపుతూ.
..
”ఏమి చేస్తున్నావు? పిల్లలేరీ?” అవసరం లో ఉన్నప్పుడ మగవాడి..
గొంతులో తెచ్చిపెట్టుకునే మృదుత్వం ఉంది.
..
ఆమె చుట్టూ పక్కల వారు ఎవరైనా గమనిస్తున్నారేమో నని ..
ఒరకంటి తో గమనిస్తూనే ఉంది.
..
“కూర్చో “ సదాశివం చెప్పాడు...
..
ఆమె గడప వద్ద బయటనుండి చూసేవారికి పూర్తిగా కనబడేట్టుగా కూర్చుంది...
..
డాక్టర్ గారే ప్రారంబించేరు “ జరిగినది ఏదో జరిగింది. ..
అన్నీ మరిచిపో .. రేపట్నుండి నువ్వు వచ్చేయి”
..
“ ఇక మర్చిపోండి. నేను చాలా బాద పడుతున్నాను...
నేనిక రాలేను “ చెప్పిందావిడ.
..
ఆయన సూదంటు రాయిలా నవ్వాడు. ..
ఆ ఆకర్షణకి ఆమె అతీతురాలు ఏమీ కాదు.
అందుకే అతని నవ్వు గమనించకుండా ఊరుకుంది.
..
“నిన్ను బాగా చూసుకుంటాను .. ..
మరెప్పుడు ఇలాంటి పరిస్తితి రానీకుండా జాగార్త పడతాను .
మీ పెద్దోడిని ప్రైవేట్ స్కూల్ లో చేర్పిస్తాను.” సాలోచనగా ఆగాడు అతను.
..
“కానీ .. మీ మేడమ్ తో నేను పడలేను..
“ మెత్తబడిందావిడ. ఇక రిసల్ట్ తేలిపోయింది.
కొన్ని ముగింపు మాటలు మాత్రమే మిగిలాయి.
..
ఆ ముగింపు మాటలు పూర్తయ్యాక
డాక్టర్ గారికి వీడ్కోలు లబించించిది హామీతో బాటు.
.....
..
కారు దగ్గరికి తిరిగి వచ్చిన ఆయనకి ఆ పిల్లాడు మిగతా పిల్లలు ..
కారు పై దాడి చేయకుండా ఇంకా చూడటాన్ని
గమనించి మరో పది నోటు ఇచ్చాడు.
..
ఇరుకు సందులో కారు రివర్స్ చేశాక ..
అందాక ఏసీ వేసుకుని కూర్చునున్న బార్యతో చెప్పాడు.

“ఎంత డబ్బు పెట్టినా మంచి పనిమనుషులు దొరకటం కష్టం.
చిన్న చిన్న విషయాలకు కేకలు వెయ్యడం మానుకో “

వాడు

అస్తిపంజరం వళ్ళు , గుడ్లగూబ కళ్ళు,
ఆడదాని జుట్టు , టైటు ఫాంటు, మాచికల చొక్కా..
..
వాడో ఉష్ణ పక్షి , వాడో గుంట నక్క .
కాలేజీకి వెళ్ళే దారిలో కాపు వేస్తాడు 
వెనుకనే నడుస్తాడు ..ఏదేదో కూస్తాడు, 
అరుస్తాడు , ఇకిలిస్తాడు , సకిలిస్తాడు 
..
సాయంత్రం ట్యూషన్ కి వెలితే దారిలో సైకిల్ మీద అడ్డొస్తాడు ..
చేతులు వదిలి , కాళ్ళు వదిలి , రకరకాల విన్యాసాలు చేస్తాడు .
నవ్వుతాడు .. హీరో లా గెంతుతాడు,,తోక తెగిన జంతువులా గెంతుతాడు.
ఎపుడైనా వీది మలుపు కొట్లో కేలితే పనున్న వాడిలాగా వెనకే వస్తాడు.
అదెంత? ఇదెంత? అంటూ హంగామా చేస్తాడు..
నేను ఎంచుకున్న వస్తువునే బేరమాడతాడు .
డబ్బు అంటే లెక్కలేనట్టు .. ఇంట్లో బస్తాల కొద్ది కరెన్సీ మురిగిపోతున్నట్టు 
బ లా దూ రు గా మాట్లాడతాడు. 
సినిమా హాలులో వెనుక సీట్లో కూర్చుంటాడు .
తెరమీద దృశ్యాలకు తన బాషలో భాష్యం చెబుతుంటాడు ..
..
కాళ్ళ తో శరీరాన్ని తాకాలని చూస్తుంటాడు .
వంటిమీద పురుగుని వదిలినట్లు ,, ..
కారం డబ్బాలో బందింపబడినట్లు చిరాగ్గా ఉంటుంది.
కసిగా మంటగా ఉంటుంది...
..
పొద్దుటే కుళాయి వద్దకు నీళ్ళకు వెళుతుంటే దారిలో ఎదురై 
" నీకా శ్రమ ఎందుకు .. నేను సాయం చేయనా " అంటాడు .
గుండె వేగం పెరుగుతుంది .వడివడిగా నడుస్తాను .
మద్య మద్య తలతిప్పి బయం బయం గా చూస్తాను .
ఇంట్లో నాన్న కు చెప్పాలని ఉంటుంది. 
..
."నువ్వు మంచి దానివయితే వాడేం చేస్తాడు ?" అని కసురు కుంటాడు .
వాడు నా కళ్ళకి ఉరకుక్కలా కనిపిస్తాడు , సత్తువ కొద్దీ దూరంగా పారి పోవాలని పిస్తుంది. 
పుస్తకం తెరిచినా .. కళ్ళు మూసినా వాడే.. ఆ కుక్కే..
వాడి చూపులు మండే కుంపటి లా ఉంటాయి .
నా శరీరాన్ని గుచ్చుతుంటాయి .రోజు రోజుకి వాడు అసంపూర్తి పిడకలలా 
అరచేతి లో వ్రణం లాగా తయారయ్యాడు ..
గడప దాటి బయట పడాలంటే వాళ్ళు వణుకుతుంది.
....
వేసవి శెలవు లొచ్చాయి.
ఎంతో ఆనందం వేసింది. 
వీది వాకిలి దాటి బయటకి వెళ్ల నప్పటికి ఎంతో స్వేచ్చగా అనిపించింది.
వాడు కనిపించనడుకు ఆనందం వేసింది. 
చూస్తుండగానే శెలవులు అయిపోయాయి.నా ఆనందం కరిగి పోయింది. 
తిరిగి స్కూల్ మొదలయ్యింది. 
..
భయం భయం గా భీతి భీతిగా .
బలి కోసం ఎదురు చూసే జంతువులా బయటకొచ్చాను .
వీడి చివర కొచ్చాను . మార్కెట్ మలుపు తిరిగాను .
వాడి జాడ లేదు . ఆనవాలు లేదు . స్కూల్ కి వెళ్తుంటే మొదటి సారి ఆనందం వేసింది.
కాలేజీ వెనుక వైపు నుండి పగిలిన ప్రహరీ గోడ దాటి మైదానం గుండా నడవ సాగాను. 
దూరంగా స్కూల్ కనిపిస్తుంది .హమ్మయ్య వచ్చేశాను 
ఈ రోజుకి బతికి పోయాను అనుకున్నాను.
....
ఎక్కడి నుండి వచ్చాదో సైకిల్ వేగంగా తొక్కుకుంటూ రానే వచ్చాడు.
వచ్చి దారికి అడ్డంగా నిలబడ్డాడు. కసాయి లాగా నవ్వాడు.
"ఇన్నాళ్ళు నన్ను చూడకుండా ఎలా గడిపావు? నిజం చెప్పు" అన్నాడు 
నేను బేలగా చూశాను .
"ఒక్క సారి నాతో షికారుకి రారాదూ ? ఏటి గట్టు కేలదాము ?" అన్నాడు.
నా దోవకి చేతిని అడ్డుగా పెట్టి నుంచున్నాడు .
.గుండె మోకాల్లోకి జారింది.
..
నా పుస్తకాలు జారీ పడ్డాయి. కిందకు వంగాను .
అమ్మ కొనిచ్చిన కొత్త పారగాన్ చెప్పులు ..ఎడం కాలు చెప్పు తీసి 
ఒక్క ఉడ్డుటున లేచి చాచి కొట్టాను ..
అంతా దైర్యం ఎలా వచ్చిందో తెలీదు ..
అలా చేసింది నేనేనా అని ఆశ్చర్యం కూడా వేసింది. 
నేను తెరుకుని పుస్తకాలు సర్దుకుని చూసే సరికి వాడు అక్కడ లేడు .
.....
ఆరోజు సాయంత్రం ఎప్పటిలాగా వాడు ఎదురు పడలేదు ..
మర్నాడు ఉదయం కూడా.. మర్నాటి సాయంత్రం కూడా..
మూడో రోజు సాయంత్రం వీది మొదట్లో నన్ను చూసి పక్క సందులోకి 
తప్పుకోవటం గమనించాను.
మరెప్పుడు నా జోలికి రాలేదు వాడు.
..
నా కిపుడు ఒక సత్యం అర్ధమయింది.
"దైర్యం " -- ధైర్యాన్ని మించిన స్వేచ్చ మరోటి లేదు 
ఆ కొద్దిపాటి ధైర్యం చాలా కాలం క్రితమే చేసి ఉండాలనిపించింది.
...
(మార్చ్ 12 , 1989.. కోస్తావాణి , ఆదివారం అనుబందం... రాజమండ్రి )