ఆడపెత్తనం

కొన్ని బాగుంటాయి. 
అసలు ఈ బాగుండటం అనే స్థితిని ఇదమిద్దంగా నిర్వచించడం కష్టం. 
నేనీ రోజు ఒక రిమోట్ పల్లెటూరిలో ఒక చిన్న దుకాణం కం, హోటల్ కం, మెడికల్ షాప్ కం, పెట్రోల్ బంక్ కం, టెలిఫోన్ బూత్ కం, స్టేషనరీ కం, so.. on లో కూర్చుని అల్పాహారం చేస్తుంటే.. ముగ్గురు పిల్లలు వచ్చారు. యూనిఫారం ని బట్టి స్కూల్ కి వెళ్తున్నట్టు గమనించాను. వాళ్ళు రాగానే రెండు రెండు బిస్కెట్లు శుబ్రమయిన కాగితం లో చుట్టి వాళ్ళకి షాపు అతను ఇచ్చాడు. వాళ్ళు చక్కగా జేబులో పెట్టుకుని స్కూల్ కి వెళ్ళి పోయారు. ఏవిదమయిన అల్లరి గాని మరొకటి కావాలని అడగటం గాని, లేదు. చాలా క్రమశిక్షణగా నిలబడి షాపు అతను పొట్లం కట్టి ఇచ్చేంతవరకు నిల్చుని అంతే క్రమశిక్షణ తో వెళ్లారు. మనం ఊరుకోం గా

తర్వాత షాపతన్ని గీకాం.
ఇంట్లో 'పాడి బర్రె'లు ఉన్నాయట. కుటుంబం లో ఇద్దరు రైతు కూలీలు. తల్లి హైస్కూల్ వరకు చదువుకున్నది. యజమాని నిరక్షరాస్యుడు. ఇంట్లో అన్నీ గడుపుకుని 5000 రూపాయలు చిట్లు రెండు కడుతుందిట. ప్రతి రోజు పిల్లలకి స్నాక్స్ ఇచ్చే ఏర్పాటు తల్లే చేసిందట. రెండు వారాలకి పాల బిల్లు రాగానే పచారి బిల్లు పైసల్తో సహా ముట్టచెబుతుండట. ఇంట్లో పెత్తనం తల్లి దేనట. అంతా ‘ఆడపెత్తనం’ అని ముక్తాయించాడు.
చక్కగా సంసారం నెట్టుకొస్తున్నప్పుడు అభినందించాల్సింది పోయి ఈ పెత్తనాల గోల ఏమిటో.

ముసుగు

మూర్తి గారింటికి వెళ్ళి రమ్మని అమ్మ చెబితే తీరిక చేసుకుని నేను మా చిన్నమ్మాయి బయలు దేరాం. 
మూర్తి గారి బార్యకి ఆరోగ్యం బాలెదట పలకరించి రమ్మని రెండు రోజుల నుండి అమ్మ చెబుతూనే ఉంది. ఎప్పుడో నాన్నగారి కి సన్నిహితుడట . అడ్రెస్ కూడా సరిగా తెలీదు. రామ్ నగర్ లో ఉంటున్నట్టు చూచాయగా చెప్పింది. 
ఆ పూట తీరిక చేసుకుని వెళ్తుంటే సెలవులకి ఇంటికి వచ్చిన చిన్నమ్మాయి ‘నాన్నా నేను వస్తాను’ అంది. 
“ఎందుకు నాన్నా నాకే సరిగా అడ్రెస్ తెలీదు. కనుక్కుని వెళ్ళాలి “ అన్నాను. 
“పర్లేదు వస్తాను.. ..వస్తూ పాని పూరి తిందాము” అంది. 
***
రామ్ నగర్ లో మా సన్నిహిత మిత్రుడు ఒకడున్నాడు. తన దగ్గరకి వెళ్ళి అడిగాను. మూర్తి గారి చిరునామా గురించి. “ఇలాటివి మనకేలా తెలుస్తాయి. మా ఆవిడని అడుగుదాం.” అంటూ శ్రీమతి ని కేక వేశాడు. 
“బాగున్నారా అన్నాయ్యా?” అందామే పలకరింపుగా. 
“అదేనమ్మా, మూర్తి అని మా నాన్న గారి ఫ్రెండ్. ఆయన ఇక్కడెక్కడో ఉంటారు. వాళ్ళావిడ ఆరోగ్యం అంత బాగా లేదట” 
ఆమె అయోమయంగా మొహం ఉంచింది. నేను ట్రంప్ కార్డులు బయటకి తీశాను.
“వాళ్ళ పిల్లలిద్దరూ న్యూ జెర్సీ లో ఉంటారు. ఈ ఏరియాలో నే ఇల్లు కట్టుకున్నారు. అక్కడి నుండే కారు కొని పంపారట ..” నా మాటలు ఇంకా పూర్తి కాలేదు. “ఓ కామేశ్వరమ్మ గారా? మూడో లైన్ రెండో ఇల్లు వైట్ బిల్డింగ్, స్టీల్ రైలింగ్ డిజైన్ గ్లాస్ వర్క్ “ వాళ్ళకి థాంక్స్ చెప్పి మూడో లైన్ కి వెళ్ళాం. 

ఊహించని విషయం అది. ఇల్లు ఎంతో లక్షరీ గా ఉంది. డబ్బు అంగుళం అంగుళం అతికించినట్లు ..
బిడియంగా నే కాలింగ్ బెల్ నోక్కాను. ఎవరో మైడ్ ఒకరు వచ్చి తలుపు తీసి "ఎవరు?" అంది. 
“శ్రీరామమూర్తి గారి ఇల్లు ఇదేనా? “ “అవును”. 
మా నాన్న గారి పేరు చెప్పి “ఆయన కుమారుడిని వచ్చానని చెప్పండి” అన్నాను. మూసిన తలుపులు రెండు నిమిషాలకి తెరుచుకున్నాయి. “లోపలికి రండి” అంది ఆవిడ
పాల రంగు పాలరాయి మీద మా కాళ్ళ గుర్తులు పడకుండా లౌక్యంగా అడుగులు వేసుకుంటూ హల్లో కి నడిచి సోఫాలో కూర్చున్నాము. మూర్తి గారు వచ్చారు. 
వయో భారం తో ఉన్నారు. చిన్నగా వచ్చి ఒక చక్క కుర్చీ లో కూర్చున్నారు. “సోఫాలో కూర్చుంటే మళ్ళీ ఒక్కడినే లేవటం కష్టం “ అన్నాడు జనాంతికంగా. 
“నమస్తే సార్ .. నేను _________ “ 
“ ఓహ్ తెలుసు. అప్పట్లో మీ నాన్న గారి స్టూడెంట్ ని. ఈ అమ్మాయి ఎవరు? నీ కూతురా? అమ్మ బాగుందా?” 
నాకు చాలా సంతోషం వేసింది. అతను చక్కగా రిసీవ్ చేసుకున్నందుకు. “బాగుందండీ. కామేశ్వరమ్మ గారి ఆరోగ్యం బాలేదని ఒక్క సారి వెళ్ళి కనబడి రమ్మని రెండు రోజుల నుండి చెబుతుందండి. రేపటి నుండి మళ్ళీ ఎవరి గోల వారిది సెలవులు కూడా అయిపోయాయి. ఆవిడ ఎలా ఉన్నారండి ?” 
ఆయన లేచి లోపలికి రమ్మన్నట్టు మావైపు చూసి తల ఊపి మరో గది లోకి నడిచాడు. అక్కడ పడక కుర్చీ లో కూర్చుని ఉన్నారావిడ. ఒక నర్సు స్పూన్ తో ఏదో తినిపిస్తూ ఉంది. ఎంత శుబ్రంగా ఉన్నప్పటికి ఆసుపత్రీ వాసన వేస్తూ ఉంది. 
కొద్ది నిమిషాలు ఆమెతో మాట్లాడి మళ్ళీ హల్లో కి వచ్చాం. 
మా పిల్లలిద్దరూ న్యూ జెర్సీ లో ఉన్నారు. అక్కడే స్వంత ఇల్లు కొనుక్కున్నారు. పెద్దోడు ఫెరారి కొన్నాడు. చిన్నోడు కి అమరావతి వద్ద 80 సెంట్లు స్థలం ఉంది. మొన్నే అక్కడి నుండి కారు పంపాడు. ఇల్లు కోటి రూపాయలు దాటింది. ఇద్దరు పనిమనుసులు, విజిటింగ్ డాక్టర్లు, ఈ గోడ మీది పెయింటింగ్ చూశావా రెండున్నర లక్ష అంత చిన్నోడు కొని పంపించాడు.” ఒకదానికి ఒకటి ఏమాత్రం సంబందం లేని విషయాలు చాలా మాట్లాడాడు. 
లోపలి నుండి ఇందాక తలుపు తీసిన పని పిల్ల గ్లాసు ల్లో ఏదో జ్యూస్ లాటిది తెచ్చింది. 
“తీసుకోండి. మా వాడు రెండు నెలల క్రితం ఇండియా వచ్చినపుడు తీసుకువచ్చాడు. ఇంస్టెంట్ జ్యూస్. నేనెప్పుడు తాగలేదు. మా ఇద్దరికీ షుగర్ ఉంది.” 
నేను మా అమ్మాయి గ్లాసులు తీసుకుని తాగటం మొదలెట్టాం. 
బస్టాండ్ లో టి తాగే అలవాటు ఉన్నవాడిని ఏదయినా తాగగలను కాబట్టి నేను మామూలుగా తాగినా.. కళ్ళతోనే డ్రింక్ బాలేదని వదిలేస్తానని మా చిన్నది చెప్పింది. వద్దు బాగోదు, ఎలా కొలా తాగేయ్యమని నేను చెప్పాను. ముఖం అనేక రకాలుగా మారుస్తూ బలవంతాన త్రాగుతుంది.
“ఆ గ్లాసులు అక్కడి నుండి మా వాడు పంపించాడు. ఒక్కోటి మన డబ్బులో 1800 ఆట. మామూలు వస్తువులు వాడితే వాడికి నచ్చదు” మళ్ళీ ఆయనే సంబందం లేని విషయాలు అందుకున్నాడు. ఆయన కళ్లలోకి చూసి “మీరు ఎలా ఉన్నారు? అంతా సంతృప్తిగా నే ఉందిగా?” అన్నాను నేను. 
మూర్తి గారి కళ్ళలో ఒక ముసుగు ఉంది దాని వెనుక భావం మాత్రం నాకు అందలేదు. 
“ఓహ్ భ్రహ్మాండం “ నవ్వడాయన. మేం సెలవు తీసుకుని లేచి బయటకి నడవబోయేటప్పుడు లోపల నుండి ఒక పెంపుడు కుక్క పరిగెత్తుకు వచ్చి మా మీద దూక బోయింది.. 
“ అయ్ జానకి “ అంటూ పిలిచాడు మూర్తి గారు. ఠక్కున వెనక్కి తిరిగింది. టీపాయ్ మీద పెట్టిన గ్లాసు కింద దొర్లి పగిలింది. నేను పక్కకి సర్దుకునే లోపు ఒక గాజు పెంకు నా కాలి బొటన వేలు కి గుచ్చుకుంది. 
మా చిన్నమ్మాయి వెంటనే నన్ను కొర్చోమని నైపుణ్యంగా గాజు పెంకు తీసి, నెత్తురు కారకుండా చేతిని బిగించి పట్టుకుని తన చేతి రుమాలుని వ్రేలుకి బిగించి కి కట్టింది. 
మేము బయలుదేరుతుంటే.. గేటు వద్దకి వచ్చి మూర్తి గారు వీడ్కోలు చెప్పాడు. ఆయన కళ్ళలో ఉన్న ముసుగు తొలిగి లోపలి భావం నాకు స్పష్టంగా అర్ధమవుతుండగా.. 
మా అమ్మాయి “పద నాన్నా చలపతి డాక్టర్ వద్దకి వెళ్ళి ఒక టి టి చేయించు కుందాం’ అంది.

హారతి

కెనడా లోని మాట్రి నగరం లో ఒక మహాత్ముడు రామాయణ కధ పద్దెనిమిది రోజుల పాటు చెబుతున్నాడు. 
..
గుజరాత్ నుండి వచ్చిన ‘మురారి బాపు హర్యాని’ అనే మహాత్ముడు ఆయన. దేశ విదేశాలలో రామాయణ ఉపన్యాసాలు ఇస్తూ ఉంటాడు. వీరి ఉపన్యాసాలకి లక్షల సంఖ్యలో ప్రజలు వస్తుంటారు. ప్రేక్షల సౌకర్యార్ధం పెద్ద పెద్ద ఇంటర్ సర్క్యూట్ టి వి లు ఏర్పాటు చేశారు. ఆయన ఉపన్యాసం ఏర్పాటుకి చాలా కాలం ఎదురుచూడాల్సి ఉంటుంది అంత పెద్ద వెయిటింగ్ లిస్ట్ ఉంటుంది...
.. 
కనడా లో ఉన్నఎక్కువ మంది భారతీయులు హాజరయ్యారు. వారిలో ఇద్దరు బార్యా బర్తలు ఉన్నారు. 23 ఏండ్ల క్రితం ‘ఇగో’ సమస్య తో విడిపోయి ఉన్నారు. ఎవరి పాటికి వారు ఉద్యోగాలు చేసుకుంటూ విడిగా బ్రతుకుతున్నారు. ఉన్న ఒక్కగాని ఒక్క పసివాడిని ఆమె అన్నీ సర్వస్వం చేసుకుని పెంచుతూ ఉంది. ..
..
23 ఏళ్లలో చాలా మార్పులు వచ్చాయి. ఇగో లు మాయమయ్యాయి. నిజంగా బార్య/బర్త ఒకరికి మరొకరి అవసరం తెలుసున్నారు. అప్పటికే మానసికంగా కుంగి పోయి ఉన్నారు. యాదృచ్చికంగా వారిద్దరు రామాయణ గాధ వినటానికి వేర్వేరుగా క్రమం తప్పకుండా వస్తూ ఉన్నారు...
..
ఆఖరి రోజు శ్రీరామపట్టాభిషేకం. ఆరోజు దంపతులయిన వారు వచ్చి సీతారాములకి హారతి ఇచ్చి దేవుని ఆశీస్సులు పొందవలసినదిగా ‘మురారి బాపు’ గారు సభలో ప్రకటించారు. ..
..
ఈ సదవకాశం కోల్పోవటం ..భర్తకు ఇష్టం లేదు. మహిళల విభాగం లో కూర్చుని ఉన్న మాజీ బార్యని గత కొద్ది రోజులుగా మానిటర్ లో గమనిస్తూనే ఉన్నాడు. అతను తన ప్రయత్నం చేద్దామని అనుకున్నాడు.
మనస్సులో శ్రీరాముల వారిని ప్రార్ధించుకుని మహిళా విభాగం లోకి వచ్చాడు. ఆమెను పలకరించాడు. మర్నాడు ‘సీతారాములకి’ హారతి ఇవ్వటానికి తనవెంట ఉండాల్సిందిగా బేలగా అడిగాడు.
ఆమె తన పర్సు నుండి విజిటింగ్ కార్డు తీసి ఇచ్చింది. “ఇంటికి రండి అక్కడ మాట్లాడదాం” అంది.
***
మర్నాడు ఉదయం అతను ఆమె ఇంటికి వెళ్ళాడు.
కుమారుడు అచ్చు తనలాగే ఉన్నాడు. చేతులు జోడించి తండ్రికి నమస్కరించాడు. తడి కళ్ళతో ఆమె అతడిని లోపలికి ఆహ్వానించింది.
హల్లో గోడకి తన చిన్న నాటి నిలువెత్తు ఫోటో ఉంది.
పిల్లాడు పుట్టినప్పుడు తను ఆమెకి బహుకరించిన చీర కట్టుకుని ఉంది.
అత్తగారు పెళ్ళికి బహుకరించిన బంగారు గాజులు వేసుకుని ఉంది.
నుదుటన సింధూరం ఉంది. అతను ఆమె కళ్ల లోకి చూడలేక పోయాడు.
సోఫాలో కూర్చుని చేతుల్లో ముఖం కప్పుకున్నాడు.
ఏడ్వాలని పించింది. ఆమె వచ్చి పక్కన నిలబడి భుజం మీద చేయి వేసింది.
కొడుకు గదిలోకి వెళ్ళాడు. 

ఆమె చేతుల్లో ముఖం దాచుకున్నాడు. చాలా సేపు అలానే ఉండి పోయారు..
కొడుకుతో కలిసి టిఫిన్ చేశారు.
***
ఆ సాయంత్రం సీతారాముల కళ్యాణఘట్టం పూర్తయింది.
బార్యా బర్తలు ఇద్దరు కలిసి హారతి ఇచ్చారు.
దూరం నుండి కుమారుడు కేమారాలో ఆ దృశ్యం బంధించాడు. 

దిల్ పసందులు ఎన్ని?

మా కొట్టు ‘దిల్ పసంద్’ లకి ఫేమస్. రెండు బాగాలుగా కోసి విడిగా గాని మొత్తం గాని అమ్ముతుంటాం.
ఇవాళ ఒక తమాషా జరిగింది. మొత్తం నాలుగురు కష్టమర్స్ వచ్చారు. 
మొదటి కస్టమర్ మొత్తం కొట్లో ఉన్న దిల్ పసంద్ స్వీట్లు లలో సగం పార్సిల్ చేయించుకున్నాడు. వెళ్తూ మరో అర బాగం కొనుక్కుని అక్కడే తిని వెళ్ళి పోయాడు. 

మరో గంటకి మరో కష్టమర్ వచ్చాడు. అతను కూడా సగం పార్సిల్ చేయించుకుని, ఒక అర్ధ బాగం తినేసి వెళ్ళాడు. 
తమాషాగా మిగిలిన ఇద్దరు కూడా అదే పని చేశారు. 
నాలుగో కస్టమర్ వెళ్ళే సరికి మొత్తం దిల్ పసంద్ లు పూర్తిగా అమ్ముడు పోయాయి.
ఇంతకీ ఉదయం మా షాపు తెరిచే సరికి మొత్తం ఎన్ని దిల్ పసందులు ఉన్నాయంటారు . ??

మైంటనెన్స్

విజయవాడ పాత బస్స్టాండ్ సెంటర్ లో ఉన్న హోటల్ తిలోత్తమ రిసెప్షనిస్ట్ దగ్గర సెర్వీస్ ఫోన్ మోగింది. 
రిసెప్షనిస్ట్ ఫోన్ తీసుకున్నాడు. 
“నేను 403 నుండి మాట్లాడుతున్నాను. మా ఆవిడ నా మీద అలిగింది. కిటికీ లోంచి దూకుతానని అంటుంది”
ఒక్క నిమిషం తర్వాత “సార్ అది మీ కుటుంబ వ్యవహారం, జరగకూడనిది ఏదయినా జరిగితే పోలీసుల వ్యవహారం, మేమేం చేయగలం?”
“ఆ మాత్రం కామన్ సెన్స్ నాకు ఉంది. హోటల్ మైంటనెన్స్ అద్వానంగా ఉంది. పావుగంట నుండి ట్రై చేస్తున్నాను. కిటికీ తెరుచుకోవటం లేదు.”

హేపీ దసరా!!

దసరా కి పుట్టింటికి వెళ్ళిన బార్య  బర్త కి పంపిన వాట్స్ అప్ మెసేజ్ లోని కొంత బాగం.

** పనిమనిషికి జీతం ఇచ్చేశాను. దారళంగా దసరా మామూలు ఇవ్వక్కర్లేదు. నేను ఉరినుండి వచ్చిందాకా పనిమనిషి వాళ్ళ అమ్మ పనిలోకి వస్తుంది.

** 10 రోజులు వైఫై ఆపెయ్యమని ప్రొవిడర్ కి చెప్పేశాను. పెండలాడే పడుకోండి. మీ external HDD కేబుల్ కోసం వెతక్కండి. అది నా తో పాటు హాండ్ బాగ్ ఉంది.

** మీరు చాలా హెల్తి గా ఉన్నారు. మాటి మాటికి ఆ లేడి డాక్టర్ వద్ద చెకప్ కి వెళ్లవద్దు.

** మీ కోతి మూకని పోగు చేయకండి. సోఫాలో సిగిరేట్ పొడిని, పోయిన సారి క్లీన్ చేసుకోటానికి రెండు రోజులు పట్టింది. పిజ్జా బిల్లు లు చాలా దొరికాయి.

** మీ మరదలు పుట్టిన రోజు పోయిన నెలలోనే అయిపోయింది. మనిద్దరం వెళ్ళి వచ్చాం. అర్ధరాత్రి వెళ్ళి దానికి బిలేటెడ్ బర్త్ డే విశేస్ చెప్పాల్సిన పని లేదు. మా మరిది కరాటే నేర్చుకుంటున్నాడట. అది మీకోసమే అని నా నమ్మకం.

** పక్కింటి వాళ్ళని పొద్దుటే లేపి పేపర్ వచ్చిందా, పాలు వచ్చాయా అని విసిగించకండి.

** అర్మారాలో కుడి వైపు మీ చడ్డీలు ఉన్నాయి. ఎడంవైపు ఉన్నవి పిల్లాడివి. ఆఫీసునుండి ఏదో ఇబ్బందిగా ఉంది అని పోయినసారి హడావిడి పెట్టారు గుర్తుందా?

** మొబైల్ ఫోన్ బాత్రూమ్ సోప్ బాక్స్ లో పెట్టి ఇల్లంతా రెండు రోజులు వెతికారు పోయినసారి. కళ్ళజోడు ఫ్రీడ్జ్ లో ఉంది పోయింది.

** మరి అంత ఎక్కువ స్మార్ట్ గా ఆలోచించకూ. మన బజార్లో ఉండే మిసెస్ జానకి, కనకం నవనీతం ముగ్గురు ఊర్లో లేరు.

** షరా మామూలుగా నేను ఎప్పుడయినా తిరిగి వచ్చే అవకాశం ఉండనే ఉంది.

***  హాపీ దసరా 

హై టెక్

వారం క్రితం జిల్లా మొత్తం లో మంచి టెక్నికల్ మార్క్స్ ఉన్న ది బెస్ట్ హై టెక్  డాటా ఎంట్రీ ఆపరేటర్ ని మా సబ్ డివిజన్ కి కేటాయించారని తెలిసి సంతోషం వేసింది. 
మా ఆన్లైన్ కష్టాలు చాలా వరకు తీరినట్టే.. హార్డ్ కాపీ(రిపోర్ట్ కాగితాలు) విషయం పక్కన పెట్టి ఇక నుండి సాఫ్ట్ కాపీలతో వేగంగా పనులు చేసుకోవచ్చు,
ఈ సాయంత్రం ఆఫీసు నుండి ఇంటికి బయలు దేరి బస్సులో వస్తుంటే. 
అతను ఫోన్ చేశాడు. 
“ఏ ఈ గారు.. మీరు పంపిన ఎక్సెల్ షీట్ లో 1364 మంది ఇన్ఫోర్మేషన్ ఉంది. కాని విలేజ్ వైజ్, కాస్ట్ వైజ్ డీటైల్స్ కావాలి. మీరు అవి పంపలేదే?
“నెక్స్ట్ షీట్ లో Pivot టేబుల్ వాడుకో “
“ఇక్కడ అన్నీ గోద్రెజ్ టేబుల్స్ ఉన్నాయి. మీరు చెబుతున్నటేబుల్ ఎక్కడ? ” అటునుండి సమాదానం.
“సరే .. నేను సాయంత్రం మరో మెయిల్ పెడతాను. సరేనా?”
“సరే సార్.. ఒక్క నిమిషం సార్.. ‘ఫలానా సైట్ పొజిషన్’ ఫోటో కావాలి. అప్లోడ్ చెయ్యాలి “
“వాట్స్ అప్ లో పంపుతాను. “
“సిస్టమ్ కి కనెక్ట్ అవటానికి ఇక్కడ కేబుల్స్ లేవండి.”
“ వై.. ఫై నెట్ ఉంది కదా? వాట్స్ అప్ వెబ్ లో నుండి తీసుకో బాబు”
“సార్ .. మీకు అర్ధం కావటం లేదు. సెల్ ని సిస్టమ్ కి కనెక్ట్ చేయటానికి కేబుల్ లేదు అంటున్నా”
“నువ్వు ఫోను పెట్టు తమ్ముడు. ఫోటో ప్రింట్ తీయించి, ప్రత్యకంగా ఒక అటెండెంట్ ని ఇచ్చి పంపుతాను”
“ఎందుకు సార్ స్కాన్ చేసి మెయిల్ లో పెట్టండి సార్ “
“ఒరే నాయనా నువ్వు ఫోన్ పెట్టు.. నేను ఏదో ఒకటి చేస్తాను”