Thursday, 29 December 2016

ఆ ఒక్కరూ !!

31 డిశెంబర్ అర్ధరాత్రి భారీ పార్టీ జరుగుతుంది.
..
ఆడవాళ్ళు, మగాళ్లు విడివిడిగా ఒక చోట పొగయ్యి పార్టీ ని ఎంజాయ్ చేస్తున్నారు.
... 
మైక్ లోంచి అనౌస్మెంట్ వినిపించింది.
..
ఎవరిదో లేడి వాయిస్ “డియర్ అల్ .. మీకు ఒక విన్నపం. ..
ఇన్నాళ్ళు మీరు అయినదానికి లేని దానికి మీ బార్యలని ఆడిపోసుకున్నారు.
అనేక జోకులు వేసుకున్నారు. మా గురించి దుష్ప్రచారం చేశారు.
కొంతమంది మామీద రకరకాల పోస్టులు వ్రాసారు.
అవి మీరు మాకు చదివి వినిపించి మరి నవ్వారు.
ఇక చాలు. ఇప్పటికే చాలా అసత్యాలు ప్రచారం చేశారు.
ఒక్క సారి నిజం చెప్పండి.
కొద్ది నిమిషాల్లో 2016 ముగియనుంది.
మిడ్ నైట్ గంట మ్రోగగానే మీరు ఒక్క పని చేయండి.
సిన్సియర్ గా ఆలోచించండి.. మీ జీవితం లో మిమ్మల్ని తలెత్తుకు నిలబడెట్టు, సమాజం లో గర్వంగా నడిచెట్టుగా చేసిన వ్యక్తి మీ అందరి జీవితం లో ఉన్నారు. మీరందరూ పెళ్ళయిన వాళ్ళు.
మిమ్మల్ని అత్యంత సంతోష పరచిన వ్యక్తి ఇప్పుడు ఇక్కడే ఉన్నారని మీ అందరికీ తెలుసు.
కొత్త సంవత్సరం ప్రారంభానికి సూచనగా బెల్లు మ్రోగగానే వెళ్ళి వారి ప్రక్కన నిలబడండి. వాళ్ళని సంతోష పరచండి. “
..
23.59.59 31.12.2016
..
క్షణం గడిచింది. బెల్లు మోగింది.
****
న్యూస్ వేడిగా : హైదరా బాదు జనవరి 1 2017. రాత్రి శిల్పా రామం లో జరిగిన కొత్త సంవత్సరం వేడుకలో చిన్న అప్రశ్రుతి దొర్లింది. పార్టీ లో కొత్త సంవత్సరం ప్రారంభానికి సూచనగా బెల్లు మ్రోగగానే ఒక్క సారిగా పురుషులందరు నెట్టుకుంటుంటూ పార్టీలో మందు సర్వ్ చేస్తున్న ‘సర్వర్’ ల వద్దకి గుంపులు గుంపులుగా పరిగెత్తారు. పెద్ద తొక్కిసలాట జరిగింది. వివరాలు ఈవిధం గా ఉన్నాయి.

Saturday, 24 December 2016

మరపురాని రోజు

ఆఫీసులో కూర్చున్నప్పుడు మా సూపరింటెండెంట్ గారి అబ్బాయి ఆయన కోసం వచ్చాడు. 
ఈ వారం లో అతని పెళ్లి కి నాకు ఆహ్వానం ఉంది. లంచ్ అవర్లో కాంటిన్ కి వెళ్దాం అతన్ని కూడా ఉండమని మా సూపరింటెండెంట్ గారికి ఇంటర్ కమ్ లో చెప్పాను. 
కాంటిన్ లో కార్నర్ సీట్లో కూర్చోగానే, వినయంగా ‘మా జి ఏం గారు’ అంటూ కొడుక్కి పరిచయం చేశాడు. 
“ని జీవితం లో ఈ రోజు అద్బుతమయినది. ఇరవై రెండేళ్ల సీనియారిటీ తో చెబుతున్నాను. భవిషత్తులో ఎప్పటికీ ఈ రోజు నీకు గుర్తుండి పోతుంది. అద్భుతమయిన, ఉత్చహమయిన, అపురూపమయిన ఈ రోజు ఎల్లప్పటికి  నిన్ను వెంటాడుతుంది.”
ఆర్డర్ చేసిన ఐటెమ్ వచ్చేవరకు ఆ కుర్రాడి కి చెప్పసాగాను.
“కానీ సార్.. నా మేరేజ్ రేపు సాయంత్రం సర్..” అన్నాడు ఆ అబ్బాయి.
అంతే అయోమయంగా చూశాడు సూపరింటెండెంట్.
“కాదని ఎవడన్నాడయ్యా?? రేపటి నుండి ఏమి మిగిలి చస్తుంది?”
సూపరింటెండెంట్ బేలగాను.. పిల్లాడు బయం బయం గాను చూశారు.

Friday, 23 December 2016

ముగ్గురికీ తెలుసు !!

వడియాలు గాడి అంత కక్కుర్తి గాడిని మీరు ఇంతవరకు చూసి ఉండరు.
రెండు గంటల నుండి రిలయన్స్ మాల్ మొత్తం కలియతిరిగాడు.
ఆఫర్ లో ఉన్న లోయర్ లు మూడు పాక్  కొన్నాడు. 599 బిల్లుకి రిలయన్స్ కార్డు లో పాయింట్లు జత చేయించుకుని రెండు రూపాయలు కారిబాగ్ కి ఇవ్వాల్సివస్తుందని కూడా తెచ్చుకున్న క్లాత్ బాగ్ లో పెట్టుకున్నాడు.
“ఇక పద పోదాం” అన్నాడు.
“కొద్దిగా పని ఉందిరా. కాలేజీ డే పాంప్లెట్ లు ప్రింటింగ్ చేయ్యించాల్సిన పని ఉంది.”
“సరే అది చూసుకుని పోదాం’’ అన్నాడు.
నేను సెల్ లో ఫీడ్ చేసుకున్న బాల కృష్ణన్ కి ఫోన్ చేశాను.
“రామనాదం గారు చెప్పారు. ప్రింటింగ్ వర్క్  ఉంది”
అటునుండి ఆరవ తెలుగులో అతను రావాల్సిన చోటు చెప్పాడు. మేమున్న చోటుకి అయిదారు కిలోమీటర్లు ఉంటుంది ఆ ప్లేస్. ఊరికి దూరం గా అగ్రహారం రైల్వే గేటు దగ్గర. అక్కడ అద్దెలు తక్కువని విని ఉన్నాను.
ఊర్లో ప్రింటింగ్ చేసేవాళ్ళు చాలా మంది ఉన్నారు గాని బాల కృష్ణన్ తక్కువ రేటుకి ప్రింట్ చేస్తాడని  విని ఉన్నాను కనుక అతన్ని సంప్రదించాను.
“అగ్రహారం వెళ్తున్నామ్ రా.” వడియాలు గాడితో చెప్పాను.
బండి తీసి అగ్రహారం గేటు వైపు బయలు దేరాం. చీకటి చిక్క బడుతుంది. చల్లటి గాలి.
అతను చెప్పిన పాయింట్ వద్దకి చేరేసరికి అక్కడ ఒక వ్యక్తి సైకిల్ పట్టుకు నిలబడి ఉన్నాడు.
మమ్మల్ని చూడగానే నమస్కరిస్తున్నట్టు   చేతులు జోడించి. “నేనే బాలకృష్ణన్. నాతో రండి” అంటూ సైకిల్ ఎక్కి వేగంగా తొక్కసాగాడు. నడివయసు దాటి సన్నగా ఉన్న ఆతని ముఖం మీది మడతలు అతని వయసుని మరో పదేళ్ళు ముందుకు తోస్తున్నట్టు ఉన్నాయి.
రెండు మూడు సందులు తిరిగి ఒక ఇంటి ముందు ఆగాడు.
రేకులు కప్పిన ఒక మాదిరి చిన్న ఇల్లు అది. గది తలుపు తీసి లోపల లైటు వేసి మమ్మల్ని ఆహ్వానించాడు.
గది కి అనుకుని చిన్న వంట గది ఉంది. వెనుక మరో గది ఉంది. ఆ గదిలో ఒక మడత మంచం ఉంది. దానిమీద కుప్పగా బట్టలు వేసి ఉన్నాయి. పక్కనే చిన్న ఆఫ్సెట్ ప్రింటింగ్ మెషీన్ వెంటిలేటర్ మీదున్న పెషంటు లాగా ఉంది.
ఒక సాదారణ స్విచ్ బోర్డ్ కి సాకెట్ ద్వారా లూజు వైరు తో కనెక్ట్ చేసి ఉంది.
నేను  కూర్చున్న కుర్చీ విరిగిన చోట తాడు తో బిగించి కట్టి ఉంది. వడియాలు కుర్చీలో వెనక్కి వాలకుండా ముందుకు వంగి కూర్చున్నాడు. వంట గదిలో ఒక ఇండక్షన్ స్టౌ, పక్కనే నెత్తిన పొయ్యి ఉన్న చిన్న సిలిండర్ స్టౌ ఉంది. కొద్దిగా వంట పాత్రలు ఉన్నాయి. గదంతా నానా కాగితాలతో కలగా పులగంగా ఉంది.
ఎక్కువ సేపు కూర్చోవటం ఇష్టం లేక ‘’మొత్తం నాలుగు వేల కాపీలు కావాలి’’ అని తయారు చేసి వెంట తెచ్చుకున్న  మాస్టర్ కాపీ  ఇచ్చాను. అతను ఒక సారి తన ప్రింటర్ లో దాన్ని సెట్ చేసి  చూసుకుని తన రేటు చెప్పాడు. బజారులో కంటే చాలా తక్కువ. నాకు వెయ్యి మార్జిన్ తో బిల్లు పెట్టుకునే అవకాశం ఉంది.
“మరో రెండు వందలు తగ్గించుకో” అన్నాను.
“రోజంతా పట్టే మీ పని లో నాకు అయిదు కేజీల బియ్యం కూడా మిగలవు” అన్నాడు అతను.
తమిళ నాడు నుండి వచ్చి అక్కడ చిన్న చిన్న పనులు ఒప్పుకుని పదో పరకో కూడబెట్టుకుని ఎప్పుడన్నా ఇంటికి వెళ్ళి బార్య కి పిల్లలకి ఇచ్చి వస్తుంటానని, ఆమె అక్కడ ఆయాగా పని చేస్తూ ఉంటుందని. ఉన్న ఒక్కగానొక్క కుమార్తె కి పోలియో వ్యాది ఉందని, ఇక్కడ  ఒక్కడే వండుకుని తింటూ తనకు చాతనయిన ప్రింటింగ్ పని తో నెట్టు కొస్తున్నానని మాటల్లో అతను చెప్పాడు.  తన బార్య కి ఆరోగ్యం అంతంత మాత్రమే అని చెప్పెటప్పుడు అతను మొహం తిప్పుకున్నాడు.
అప్పటిదాకా మూల నున్న పాత టేబుల్  మీద ఉన్న డోలక్ ని గమనిస్తున్న వడియాలు బాలకృష్ణన్ వైపు అనుమానంగాను, ఆశ్చర్యంగాను  చూశాడు.
లేచి డోలక్ తీసుకుని రెండు వైపులా ట్యూనింగ్ చేసి చిన్న దరువు వేశాడు.
“సరే నువ్వు అడిగినంత ఇస్తాను.  బిల్లు మాత్రం నేను చెప్పిన రేటుకి ఇవ్వాలి. ఒకసారి ప్రింట్ క్వాలిటీ చూద్దామా?”
ప్రింటర్ ఉన్న గది లోకి అడుగు పెడుతూ చెప్పాను.
అతను సరే అన్నట్టు తల ఊపి ప్రింటర్ ని ఆన్ చేసి వన్సైడ్ పేపర్ ఫీడ్ చేసి నాలుగయిడు ప్రింట్లు తీశాడు.
క్వాలిటీ తో తృప్తి పడ్డాక నేను అతనితో కలిసి ముందు గది లోకి నడిచాను.
అప్పటి దాకా డోలక్ పైన దరువు వేస్తున్న వడియాలు చేత్తో కొత్త అయిదువందల నోటు పట్టుకుని, బాలకృష్ణన్ ని చూస్తూ “ఈ కాగితాలలో పడి ఉంది మీదే అయి ఉంటుంది. తీసుకోండి “ అంటూ డోలక్ తో పాటు టేబుల్ మీద ఉంచాడు.
అది ఆబద్దమని గది లో ఉన్న ముగ్గురుకి తెలుసు.
మాటలు మరిచి పోయిన నన్ను చేత్తో తడుతూ “ఇక వెళదామా?” అన్నాడు వడియాలు




అద్దం లో టైం !

ఉదయాన్నే అంకెల్లేని వాల్ క్లాక్ లో టైమ్ అద్దం లో చూసి రైల్వే స్టేషన్ కి బయలు దేరాను. 
దట్టంగా పొగ మంచు. 20 నిమిషాల ప్రయాణం. 
తీరా అక్కడికి వెళ్ళాక గమనిస్తే అద్దం లో చూసిన టైమ్ కి సరిగ్గా 2.30 గంట రైల్వే క్లాక్ ఎక్కువ చూయిస్తుంది. 
ఇప్పుడు చెప్పండి నేను అద్దం లో చూసినప్పుడు రైట్ టైమ్ ఎంత?
(మా ఇంట్లో వాల్ క్లాక్, రైల్వే టైమ్ రెండు సమానమే) 

Thursday, 22 December 2016

నేను అలిగాను.

“నాన్నా రాజా నేను అలుక్కున్నాం”  అంది మా పెద్దమ్మాయి…
టైమ్ చూశాను 7.45 అయింది.
“వింటున్నారా?” మళ్ళీ అడిగింది.
“ లేదు. నా సమస్యలు నాకున్నాయి. కారప్పొడి లో అమ్మ ఇంకా నెయ్యి వేయలేదు” ఇడ్లీ ప్లేటు చూపిస్తూ చెప్పాను.
“నేనన్నది .. తింటున్నారా? అని కాదు”
“మరి?” ...“రమా నెయ్యి కాగబెట్టటం ఎంతసేపు ?”
“ఎందుకు అలిగాను అని అడిగారా?”
“తప్పదా? ఎందుకు?”
“7.30 కి ఫోన్ చెయ్య మన్నాను. చేయలేదు.
“ఫోను సైలెంట్ లో ఉంటుంది చూడు.”
తను ఫోన్ తీసుకుని సైలెంట్ నుండి ఆప్షన్ మార్చింది.
అప్పటికే నాలుగు మిస్ కాల్స్, వాట్స్ అప్ మెసేజ్ లు ఉన్నాయి.
భావనా నా వైపు చూసి నవ్వేలోగా పోన్ మోగింది.
వంట గది నుండి ఇప్పట్లో .. నెయ్యి వచ్చే సూచనలు లేవు.

నేను కూడా అలిగాను.. 

Tuesday, 20 December 2016

గమ్యం

వైయెస్సార్ బొమ్మ దగ్గర నుండి, కార్పొరేటర్ అంజన్న ఇల్లు దాటాక రెండో సందులో, రౌడీ షీటర్ కొటేశు ఇంటికి వెళ్ళే దారి లో..
..
కళ్యాణి బారు, నుండి మూడు రౌండ్ లు వెళ్ళాక, ఎడంపక్క చికెన్ కొట్టు రాజన్న ఉంటాడు ; వాడి ఇంటి పక్కనే....
..
మన జూనియర్ శివలక్ష్మి ఉందా? మాత్స్ లెక్చర్ వాళ్ళింటి దగ్గర, అక్కడ నుండి దగ్గరే..
..
Axis బాంకు, టపా చెట్టు బ్రాంచ్ దగ్గర..
..
ఎయిర్టెల్ టవర్ ఉందా? అటునుండి ఐడియా వైపు వెళ్తూ ఉంటే....
...
వెంకటప్పయ్య బోండాల కొట్టు తెలుసుగా, అక్కడికి వెళ్ళి ......
..
మెట్ల వెంకట సుబ్బయ్య వీది లో, కుడివైపు 12 వ ఇల్లు...
..
కళామందిర్ పక్కన ఉన్న సందులో, మూడు ముక్కల చీరలు అమ్ముతారు కదా ఆ ఇంటికి కి నాలుగు ఇల్లు అవతల, ఎర్ర గచ్చు మీద, తెల్ల పేయింట్ తో ఇరవయ్యి ఒక్క చుక్కల ముగ్గు వేసి ఉంటుందే ఆ ఇల్లు ....
***
గమ్యం  ఒకటే.. దారులు ఎన్నెన్నో..

అరగంట లో రిపోర్ట్.

20 రోజుల తర్వాత ఆఫీసుకు వచ్చాను. పద్మవ్యూహం లా ఉంది.
ఎప్పటిలాగే పని వేళలు ముగిసేటప్పుడు, ఒక మెయిల్ వచ్చింది. అర్జంటు అరగంటలో కావాలి అని ఒక ఫార్మేట్ అటాచ్ అయి ఉంది.
ప్రింటు తీసుకుని చూస్తే సెలవలు తీసుకునే ముందు రోజు అడిగిన ఫార్మేట్ (ఇన్ఫర్మేషన్) అది.
అప్పుడు పావుగంట లో కావాలన్నారు. ఇప్పుడు అరగంట టైం ఇచ్చారు.
బుర్రలోంచి అది పొదిగి పిల్లలు పెట్టకుండా, ఫార్మేట్ ఫిల్ చేసి రిప్లై ఇచ్చాను.
..
అరగంట తర్వాత వాట్స్ అప్ లో మెసేజ్ కనిపించింది.
నేనొక్కడినే కరెక్ట్ గా నింపి పంపినట్లు.
***
ఆరేళ్ళ క్రితం కన్యాకుమారి లో కొన్న గవ్వలు అవి.
ఏ ఫార్మేట్ వేసినా కరెక్ట్ గా ఉంటుంది..


Saturday, 17 December 2016

వార్ధా... పార్ధా

నాలుగేళ్లుగా చెన్నై లో స్థిరపడ్డ దంపతులు 'వార్ధా' దెబ్బకి ఇబ్బంది పడ్డారు.
పవర్ లేదు, సెల్ సిగ్నల్స్ లేవు. ఛార్జింగ్ లేదు. ఇంటర్నెట్ లేదు. ఏమి లేదు.
హాల్లో చాన్నాళ్లుగా తెరవని కిటికీలు తెరిచి, సోఫాలో కూర్చుని పిచ్చాపాటీ మాట్లాడుకోసాగారు.
అప్రకటిత సెలవలు కారణంగా ఇంట్లోనే ఉండిపోయాడు ఆయన. 
భార్యకి, తాను ఎప్పుడో నేర్చుకున్న వెజిటబుల్ ఫ్రైడ్ రైస్ చేసి పెట్టాడు. దోస గింజలు వేయించి చింతకాయ రోటీ పచ్చడి నూరిందామె.
పాత ఆల్బమ్ లు తిరగేస్తూ కబుర్లు చెప్పుకున్నారు.
"చూస్తూ ఉంటె మంచోడి లాగే ఉన్నావు"అందామె.
"ఈ నాలుగేళ్లలో ఇంత సేపు మాట్లాడానిచ్చింది ఇప్పుడే" అన్నాడు మొగుడు.
..
కనుక పార్దా.. పాజిటివ్ కోణము కాంచ వలె 

నేనూ వస్తా

చైనా ఫోను లో పక్క సీటు అతను మాట్లాడుతుంటే, బస్సులో తోటి ప్రయాణికులకు సమిష్టిగా టెలీ కాన్ఫరెన్స్ లో ఉన్నట్టు ఉంది.
"లేదు లక్మి .. నన్ను నమ్ము. ఒక్కడినే వెళ్తున్నాను. బస్సు పొదిలి దాటింది"
"పక్కన ఆ ఇడిసేసినది కూడా ఉందా?" 
అతను మెల్లగా "నేను ఒక్కడినే అని చెబుతున్నానుగా"
"మీ వేషాలు నాకు తెలుసు గాని, ఫోను దానికి ఇవ్వు"
"పక్కన ఎవరు లేరన్నానుగా?"
"అబ్బా.. కబుర్లు చాలు. చాలా విన్నాను. ఫోను దానికి ఇవ్వు"
..
..
..
****
పోను ఆపి జేబులో పెట్టుకుంటూ పది అంతస్తులు ఎక్కాక, ఫ్లాట్ తాళం చెవి మర్చి పోయిన వాడికి మళ్లే చూసాడు.
..
"తమ్ముడూ.. బస్సు స్టాండ్ లో దిగి, దగ్గర్లో రామ కృష్ణా ఖాదీ బండారు ఉంటుంది. నాలుగు గజాలు కాషాయం కొనూక్కో. నేరుగా స్టేషన్ కి వెళ్ళు.హరిద్వార్ కి తెల్లవారు ఝామున పాసింజరు ఉంది. రెండు టిక్కెట్లు కొను"
..
"రెండా?? రెండు ఎందుకు?"
" చేతిలో బాగు ఇంట్లో పడేసి, నేను కూడా వచ్చేస్తా"

ఇంప్రూవ్మెంట్ ఆఫ్ స్కిల్స్

ఆఫీసుకి వచ్చి సీట్లో కూర్చునే లోపు వాట్స్ అప్ లో అఫిసు వాళ్ల ఎలెర్ట్ లు నాలుగున్నాయి.
విజయవాడ లో Improvement of skills (ఖాళీ చెంచాతో కడుపు నింపడం) గురించి మూడు రోజుల ఓరిఎంటేషన్ ప్రోగ్రామ్ ఉందని, మర్నాడు మొదలయ్యే మొదటి బ్యాచ్ కె అటెండవమని సారాంశం.
..
ఇంటికి ఫోన్ చేసి మర్నాడు పొద్దుటే ఏడుగంటలకి యస్వంతపూర్ రైల్ ఎక్కాలని, బాగ్ సర్దమని, ఒక తాఖీదు వినిపించాను.
..
పొద్దుటే ఇంట్లోనుండి బయట పడబోతు బాగ్ అందుకుంటే బరువుగా అనిపించింది. తీసి చూస్తే కావాల్సిన వాటితో పాటు శనగపిండి, చిన్న కాప్సికం లు కొన్ని, నూనె పాకెట్ ఒక కారిబాగ్ లో ఉన్నాయి.
..
"ఏమిటివి??" కేకెట్టాను.
"మీ ఫ్రెండ్ కుమార్ దగ్గర బజ్జిలు చెయ్యటం నేర్చుకుని రండి.. వస్తూ " అని ఒక సమాదానం.
"నేను వెళ్తున్నది ట్రైనింగ్ ప్రోగ్రామ్ కి"
"ఇంత కంటే ఉపయోగపడేది ఇంకేమయినా చెబుతారా??"
నిజమేననుకో.. అంత తేలిగ్గా బయటపడితే ఎలా??
"బాండి, చిన్న స్టవ్ కూడా సర్దాల్సింది" విసుక్కున్నాను.
"అవి అక్కడుంటాయి లెండి" తిరుగు టపా సమాదానం.
..
Solar Kumar సామి .. నువ్వు వంటగదిలో బజ్జీలు చేసే పోస్ట్ లు  పెట్టమాకు.

Wednesday, 14 December 2016

భావనా- రాజ

మా ఇంటి మహారాణి, మా గారాల పట్టి, ప్రధమ పుత్రిక  చిరంజీవి భావనా స్రవంతి కి పాలడుగు రాజ కి డిసెంబరు పదవ తేదీ సాయంత్రం 7-37 కి వివాహం బంధు మిత్రుల సమక్షం లో, ఆహ్లాదంగా జరిగింది.
వేడుకకి విచ్చేసిన అనేక మంది మిత్రులు, బందువులు చిరంజీవులకి శుభాకాంక్షలు తెలియ చేశారు.
అందరికీ నమస్కారాలు.

Tuesday, 6 December 2016

ఎంతెంత దూరం

నేను, అర్జున్ కలిసి మరో మిత్రుడి ‘బజాజ్ పల్సర్’ బండి లో 10 లీటర్ల పెట్రోల్ కొట్టించుకుని బయలు దేరాం..
... 
బండి థర్డ్ గేర్ లో స్ట్రక్ అయింది. గంటకి 30 కిలోమీటర్ల సగటు వేగం మాత్రమే ప్రయాణం చేస్తుంది...
.. 
అర్జున్ నడుపుతుంటే, వెనక కూర్చుని, పల్సర్ ఇచ్చిన వాడికి ఫోన్ చేశాను...
..
‘రేయ్ ఉల్లిపాయల బండి ఇచ్చావురా, అది కూడా చుక్క పెట్రోలు లేకుండా ఇచ్చి చచ్చావు. గేరు మారి చావట్లేదు. ఈ ఖర్చు తో కార్లో వెళ్ళి రావచ్చు గదరా గాడిదా ”..
..
అటునుండి వాడు “నీకో విషయం చెప్పటం మరిచిపోయా, మన బండి థర్డ్ గేర్ లో లీటరుకి 20 కిలోమీటర్లే వస్తుంది. పెట్రోల్ కార్బోరేటర్ వద్ద లీక్ అవుతుంది. రన్నింగ్ లో ఉన్నంత సేపు గంటకి సరిగ్గా అరలీటరు వేస్ట్ అవుతుంది. “ అని మరో బాంబు పేల్చాడు...
..
అడ్డ గాడిద..
_____
పని పూర్తి చేసుకుని వచ్చి, దెబ్బకి దెబ్బ వాడి బండి వాడికి,
చుక్క పెట్రోల్ లేకుండా ఇచ్చాం.
..
“ మనం ఈ రోజు ఎంత దూరం తిరిగి ఉంటాం?” అన్నాడు అర్జున్...
..
మంచి ఇరానీ టి లో బిస్కెట్ ముంచుకు తింటున్నాను. ..
నన్ను డిస్ట్రబ్ చేయొద్దు.
..
అర్జున్ కి సమాదానం చెప్పండి. 

కిడ్నాప్

స్వైపింగ్ మెషిన్, ఆన్లైన్ బదిలీ ఫెసిలిటీ ఉన్న B కంపని (బలవంతరావ్ సెటిలర్స్) కోయంబత్తూర్ బ్రాంచ్ కి ఫోన్ వచ్చింది. 
రిసెప్షన్ లో వివరాలు నోట్ చేసుకున్నాక, K సెక్షన్ కి కనెక్షన్ ఇచ్చారు. 
K సెక్షన్ అంటే కిడ్నాపింగ్ వ్యవహారాల సెక్షన్. 
మెయిల్ లో ఒక 20 ఏళ్ల కుర్రాడి ఫోటో, విలాసం , అతను చదువు కుంటున్న కాలేజీ వివరాలు ఉన్నాయి.
“ఫైనాన్స్ క్లియరెన్స్ అయిందా?” సెక్షన్ ఇంచార్జ్ అడిగాడు. 
“మెయిల్ లో రిసీట్ ఆటాచ్మెంట్ వచ్చింది”
“గుడ్ . చెప్పండి ఏమి చెయ్యాలి ?”
“ ఫోటో లో పిల్లవాడిని, కిడ్నాప్ చేసి నెల్లూరు లో ఒక పార్టీ కి అందించాలి. మాన్ హండ్లింగ్ గాని ఎలాటి అస్వోకర్యం గాని ఉండకూడదు ”
“ఓహో.. అయితే కష్టం. డీల్ ప్రైస్ రివైజ్ కోసం ఫైనాన్స్ కి తిప్పి పంపుతామ్”
“అక్కర్లేదు. పార్టీ సహకారం ఉంటుంది. క్లోరోఫామ్ కూడా అవసరం లేదు, చెప్పిన చోట మీరు కారు పార్క్ చేసి ఉంచితే, కుర్రాడు వచ్చి వెనుక సీట్లో కూర్చుంటాడు. రెండు బాగ్ ల లాగేజ్ ఉంటుంది. డిక్కీలో లో జాగర్తగా తీసుకు రావాలి. కార్లో ఏ‌సి పని చేస్తుందో లోదో చెక్ చేసుకోండీ”
“ఒకే అర్ధం అయింది. వారం లోగా మీ పని అవుతుంది.”
అటునుండి నవ్వు.
“వారం అయితే మీరేందుకు??.ఈ రోజే.. ఇప్పుడే జరగాలి.?”
“మీకేమయినా మతి పోయిందా?” సెక్షన్ హెడ్ కేకేట్టాడు . “ఈరోజు తమిళనాడు పరిస్థితి తెలిసే మాట్లాడుతున్నారా? అమ్మ విషయం .. టీవి లో చూడటం లేదా?”
“ తెలుసు. అందుకే కదా మిమ్మల్ని కాంటాక్ట్ చేసింది. పిల్లాడి కాలేజీకి మూడు రోజులే సెలవు. రెండురోజులు తర్వాత అయితే పిల్లాడు ఇంటికి రైలెక్కి వచ్చేయగలడు. మీ వల్ల అవుతుందా కాదా?” అటునుండి విసుకున్నాడు ఆ తండ్రి.

Monday, 5 December 2016

చిరునామా

లాండ్ లైన్ అటునుండి ఒక మొగ గొంతు
“హల్లో”
“ టు డబల్ త్రీ సిక్స్ యైట్ ఫోరా? “ 
“కాదు. ట్వెంటీత్రీ థర్టీ సిక్స్ యైటీఫోర్ ”
“నువ్వు గద్దలగుంట లో ఉండే పద్మగారి కొడుకువా?”
“అవును.”
“అమ్మ ఉందా? పోను ఇవ్వు “
ఫోన్ లో ఇంటి అడ్రెస్ అడిగాను. మళ్ళీ అబ్బాయికి ఇచ్చింది ఆమె. చిరునామా చెప్పటం కోసం.
“పెద్ద రావి చెట్టు పోయిన సంవత్సరం పడిపోయింది కదా అక్కడ నుండి కొత్తగా సిమెంట్ రోడ్డు వేసిన గల్లీ లోకి వస్తే, ____ పక్క సందులో రెండో గొంది ఎదురుగా వచ్చి మూడో పెంకుటిల్లు పక్కన పోస్టర్ లు మెసే ఆవులు ఉంటాయి...”
“అమ్మకి ఇవ్వు”
“ఆ శ్రీను చెప్పు,”
“ పద్మక్కా, మీ ఇంటి ఎదురుగా ఉన్న వేణు గోపాల్ నాకు తెలుసు?”
“మా ఇంటి ఎదురు ఉంది అడపా రమేశ్, మూడు బొమ్మల సెంటర్ వద్ద చిల్లర కొట్టు ఉంది ఆయనకి”
“సరే వస్తున్నాను. పది నిమిషాలు. అన్నట్టు పిల్లాడు టీచర్ ట్రైనింగ్ పూర్తయినట్టుంది. మంచి భవిషత్తు ఉంది” 

Saturday, 26 November 2016

అభినందనలు

ఆర్మీ 'మేజర్' తన ట్రూప్ కి శిక్షణ ఇవ్వటం కోసం అడవిలోకి తీసుకెళ్ళాడు. 
క్లిష్టమయిన శిక్షణ లో ఉన్నప్పుడు సిగ్నల్ తక్కువగా ఉండటం వల్ల హెడ్ క్వార్టర్స్ నుండి కమ్యూనికేషన్ కట్ అయింది. 
**
రెండో రౌండ్ ప్రాక్టీస్ చేయిస్తుంటే,, హెడ్ క్వార్టర్స్ నుండి ఒక రైఫిల్ పేలటం వినిపించింది.
అత్యవసర పరిస్థితులలో ఇచ్చే సిగ్నల్ అది.
మేజర్ వెంటనే జీపు లోకి దూకి డ్రైవర్ ని వేగంగా వెళ్ళమని చెప్పాడు.
అరగంటలో అక్కడికి ఆఘమేఘాలమీద గమ్యం చేరుకున్నారు.
**
జీపు పార్క్ చేసి ఇద్దరు లోపలికి నడుస్తుంటే.. కల్నల్ ఎదురోచ్చి “ మీకో గుడ్ న్యూస్ ఓహ్ సరిగ్గా అరగంటలో వచ్చేశారు. గుడ్ . మీకు అభినందనలు “ చెయ్యి కలుపుతూ ..
“ నాదేముంది. అంతా డ్రైవరు గొప్పతనం. నిజానికి అతనినే అభినందించండి" అన్నాడు మోడెస్టీ గా
కల్నల్ డ్రైవరు బుజం తట్టి “ మీ మేజర్ కి అమ్మాయి పుట్టింది. మీకు అభినందనలు”

స్వైపింగ్ మిషను కావలెను.

ఉరిచివర ఇసోలేటెడ్ గా ఉన్న ఆ రెండు పోర్షన్ ల బిల్డింగ్ లో అర్ధ రాత్రి దొంగలు చొరబడ్డారు. 
ఉత్తరం పోర్షన్ బయట గడి పెట్టారు. ఏ‌సి పైపు లోకి క్లోరోఫామ్ ఎక్కించారు. దక్షణమ్ పక్క ఉన్న భాగం లో యజమాని ఉంటాడు అనే జనరల్ నాలెడ్జ్ తో దాని తలుపులు తెరిచి లోపలికి వెళ్లారు. ముందు గదిలో ఒక ముసలావిడ పడుకుని ఉంది. వెంట తెచ్చుకున్న ఆడ్హెసివ్ టేపు నోటికి అంటించారు. దానితోటే చేతులు రెండు కలిపి టేప్ చేశారు. 
మరో గదిలో ఇంటావిడ నిద్రపోతు ఉంది. పక్కనే మూడు అంకె వేసుకుని మగ వ్యక్తి కూడా. ముఖం మీద స్ప్రే చల్లి ఆమెని పూర్తిగా స్పృహ తప్పించారు. అతను మత్తుగా నిద్ర పోతున్నాడు.
ఒక దొంగ కాపలా ఉంటే మిగిలిన వాళ్ళు సోదా ప్రారంభించేరు.
హల్లో పెద్ద్ టి‌వి, దొడ్లో రాగి బాయిలరు తప్ప విలువయినవి ఏమి కనిపించలేదు. నగల కోసం వెతికారు. ఆమె వంటిమీద ఉన్నవి గిల్టు నగలు అని అనుభవం తో అర్ధం అయింది. మగ మనిషి చేతికి రంగు రాళ్ళ గిల్టు ఉంగరాలు ఎనిమిది ఉన్నాయి.
బీరువా తాళాలు తెరిచే ఉన్నాయి. చిరగటానికి సిద్దంగా ఉన్న పట్టు చీరలు రెండు, నాలుగు జతల బట్టలు, మూడు ఫోటో ఆల్బమ్ లు, డాక్టర్ బిల్లులు, మెడికల్ రిపోర్త్లు తప్ప మరేమీ కనిపించలేదు.
మగ మనిషిని కట్టేసి అతని ముఖాన నీళ్ళు చల్లారు.
“డబ్బు ఎక్కడ?” ముసుగుల్లోంచి అతన్ని అడిగారు.
అతనికి విషయం వెంటనే అర్ధం అయింది.
బారు మూసేటప్పుడు బేరర్ తెచ్చిన బిల్లు చెక్ చేసినట్టు వాళ్లందరిని పరకాయించి చూశాడు.
“డబ్బులా? కొత్తవా ? పాతవా?”
“ఎవయినా సరే?” గదమాయించారు దొంగలు.
“తిక్క సన్నాసుళ్ళారా.. ఇండియా లో ఎవడి దగ్గరయినా డబ్బులు మిగిల్చాడట్రా .. డిల్లీ లో పెద్ద దొంగ?”
దొంగలకి చిరాకు పుట్టింది. గత రెండు వారాల నుండి ఇదే పరిస్తితి. ఏ జేబు కొట్టినా ఖాళీ పర్సులే, ఏ ఇంటికి చొరబడ్డా ఖాళీ చేతులే?”
లాగి పెట్టి ఒకటి పీకారు.
అతను ప్రైవేట్ కాలేజీ లెక్చరర్. ఇలాటివి ఎలా పరిష్కరించాలో బాగా తెలుసు.
“అబ్బాయిలు మీకు చేతులు నొప్పి, తర్వాత పోలీసులకి మీడియాకి పని తప్ప ఏం ఉపయోగం లేదు. దీనికి మధ్య మార్గం ఒకటే ఉంది. మీదగ్గర స్వైప్ మిషన్ ఉంటే చెప్పండి. మీరు కష్టపడ్డందుకు, నష్ట పోకుండా క్రెడిట్ కార్డు లిమిట్ వరకు గీకుతా”
..
“ స్వైపింగ్ మిషనా ? అంటే? “ అన్నాడు కుర్ర దొంగ. ..
..
“అప్డేట్ కండి. వెళ్ళండి. టైమ్ వెస్ట్ చేసుకోవద్దు. వెళ్తూ తలుపులు దగ్గరగా వెయ్యండి. మంచి నిద్ర పాడు చేశారు. “

బ్యాంక్ రాబరీ (మోడి వెర్షన్)

పొద్దుటే ఫర్లాంగ్ ఉన్న 'క్యూ' లైన్ మధ్యానానికి పలచబడింది. 
లంచ్ బ్రేక్ కి ముందు కాషియర్ ముందున్న కస్టమర్ ఒకరు హటాత్తుగా బాగులోంచి తీసిన ఒక నాటు తుపాకిని గాల్లోకి పేల్చాడు. 
మొహమాటానికి తిరుగుతున్న ఫ్యాన్ రెక్క ఊడి పక్కనే ఉన్న మానేజరు టేబుల్ మీద పడింది.
“ఖబార్డర్ ఎవరన్నా కదిలారంటే కాల్చేస్తాను. అసలే నాకు షూటింగ్ రాదు. ఎవరికి తగులుద్దో బాలయ్య బాబు కూడా చెప్పలేదు. మూడు రోజుల నుండి క్యూ లో నిల్చుని ఉన్నాను. కౌంటర్ దగ్గరకి వచ్చే సరికి డబ్బు అయిపోయింది అని చెబుతున్నారు”
రెండో చేతిలో సిద్దంగా ఉంచుకున్న పాసు బుక్, అందులో 24000 సెల్ఫ్ చెక్కు లోపలికి నేట్టాడు.
“పిల్లాడికి పరీక్ష ఫీజు కట్టాలి. మా ఆవిడకి రెండు రోజుల నుండి జ్వరం. చేతిలో రూపాయి లేదు. మా మేనేజరు ఇచ్చిన శెలవు ఇవాళ తో ముగుస్తుంది. “
తుపాకి కాషియర్ కి గురి పెట్టాడు.
చెక్ పాస్ చేసి నోరుమూసుకుని లిమిట్ 24000 ఇచ్చేసెయ్. అన్నీ 2000 నోట్లు ఇచ్చావో ఖాతం. 100 రూపాయల కట్టొకటి ఇవ్వు. పాస్ బుక్ అప్డేట్ గా ప్రింట్ చేసి ఇవ్వు. ఖబర్దార్ ఎవరయినా అడ్డుపడ్డారో నా చేతుల్లో బలే.” పెద్దగా అరిచి చెప్పాడతను. 

Friday, 25 November 2016

అదే కధ

కాలేజీ పాత విధ్యార్డుల, సమావేశం జరిగింది. 
పాత రోజులు గుర్తు చేసుకుంటూ .. కళాశాల అంతా తిరిగి చూస్తూ హాస్టల్ వైపు నడిచాడు లంబోదరం.. 
..
30 ఏళ్ల నుండి ‘అదే భవనం’, ‘అవే తలుపులు’..
తను చదువుకున్నప్పుడు ఉన్న రూముకి వెళ్ళాడు. 
తలుపు తట్టాడు.
..
నలుగురు కుర్రాళ్ళు ఉన్నారు లోపల.
పరిచయాలు అయ్యాయి.,
..
“అవే కిటికీలు, అవే మంచాలు” అన్నాడు లంబోదరం.
గోడల మీద కాలెండర్లు చూశాడు. “అవే కాలెండర్” అన్నాడు నవ్వుతూ.
..
కుర్రాళ్ళు కంగారుగా వాటిని వెనక్కి తిప్పేశారు.
కుర్చీలో కూర్చుని వాళ్ళతో పిచ్చాపాటి మాట్లాడుతుంటే, మంచం కింద సీసాలు కనిపించాయి.
..
“ మాది ఫల  రసాయనం .. మా నాయినమ్మ పంపింది” అన్నాడు ఒక విద్యార్ధి కంగారుపడుతూ...
లంబోదరం నవ్వి “అదే కధ “ 

కుర్చీ తుడిచిన కాగితం

నేను టిఫిన్ చెయ్యటానికి ఆ చిన్న హోటల్ వద్ద ఆగగానే ఆవిడ నన్ను గుర్తు పట్టింది.
పొయ్యి వద్ద నుండి పక్కకి వచ్చి, ఒక పాత పుస్తకం నుండి బర్రున ఒక కాగితం చించి, ఇనపకుర్చీ శుబ్రంగా తుడిచింది.
నాలుగు ఇడ్లిలు, ఒక సాదా దోశె తిన్నాను.
..
నా కష్టం పగ వాడికి  కూడా వద్దు.
..
కుర్చీ తుడిచిన కాగితం లో నాకధ ఉంది. స్టైల్ గా బుగ్గన పెన్ను పెట్టుకుని ఉన్న ఫోటో ఉంది. 

Tuesday, 22 November 2016

వాత

బజార్లో ఏమి జరిగినా  సంపూర్ణ కి  అత్యవసరం.
ఆ వీధి లోకి కొత్తగా ఎవరు చేరినా? ఎవరింటి లో అయినా చిన్న గొడవ జరిగినా, పిల్లలు పరీక్షలు పాసయినా, ఫైల్ అయినా, ఎవరేం కొన్నా, ఆఖరికి ఏమి వండుకున్న సరే,  అన్నీ ఆమెకి తెలియాల్సిందే.
ఆ జబ్బు కొన్నాళ్ళకి ముదిరి పోయి, ఎదుటివారి గురించి ఊహాగానాలు చెయ్యటం  వాటి కి ప్రచారం కల్పించడానికి ఆమె అలవాటు పడి పోయింది.
ఈ మద్యే ఒక యువ జంట మా వీది లోకి కొత్తగా చేరారు.
పాపం అతను ఆటో వేస్తాడు. మంచి చురుకయిన వాడు. 
ఆమె బెల్దారు కులీ  పనికి వెళ్తుంది.  వాళ్ళ పని వాళ్ళు చేసుకోవటం మినహాయించి మరో విషయం లో జోక్యం చేసుకోవటం నేనేరగను.
ఎప్పుడయినా ఎదురయితే మర్యాద పూర్వకంగా నవ్వుతాడు, లేదా చెయ్యెత్తి పలకరిస్తాడు. అంతే.
ఒక రోజు అతని ఆటో ఒక బార్ వద్ద ఆగి ఉందట, బజారు మొత్తానికి అతడు తాగుబోతని, రోజు బారు వద్దే తాగి పడి పోతాడని.... మరో కొత్త వార్త ఊహించే వరకు చెబుతూనే ఉంది. 
ఆ మాటలు అతనికి చేరేలేదంటే నేను నమ్మను. కానీ అతను ఆ విషయం పట్టించుకోక పోవటం నాకు వింతే !!
..

ఆదివారం ఉదయం ఒక విశేషం జరిగింది. 
అతని ఆటో సంపూర్ణ ఇంటి ముందు నిలిచి ఉంది. 

రిబ్బను పొడవు ఎంత?

9 సెంటి మీటర్ల వెడల్పు ఉండే పొడవాటి రిబ్బను ఒకదాన్ని ఒక అవధూత బ్రహ్మీ డాక్టర్కి బహుమతి గా ఇచ్చాడు. 
'నీకు బాగా అవసరం అయినప్పుడు మనసులో ద్యానం చేసుకుని ఆ రిబ్బను చేతిలో తీసుకుని ప్రార్ధన చేస్తే' ఆ కోరిక నెరవేరుతుందని, 
ఒక్కో కోరిక కోరెకొంది ఆ రిబ్బను పొడవు లో సగానికి, వెడల్పులో మూడోవంతు కి తగ్గిపోతుందని చెప్పాడు. 
..
మనాడు ఎగురుకుంటూ వెళ్ళి నర్సు సిమ్రాన్ కి ఈ విషయం చెప్పాడు...
.. 
మొదటి కోరిక నాకు బస్తాడు 2000 నోట్లు కావాలిఅందామే...
వెంటనే ఒక పెద్ద బస్తా 2000 నోట్లు కట్టలతో ప్రత్యక్షమయింది. 
రిబ్బను పొడవులో సగానికి , వెడల్పులో మూడో భాగనికి తగ్గి పోయింది. 
..
వారం గడిచింది. ఇద్దరు ఊరంతా తిరిగినా ఒక్క నోటు కి కూడా చిల్లర దొరకలేదు...
.. 
రెండో కోరిక: ఈ మొత్తం డబ్బుకి చిల్లర కావాలిఅన్నారు ఇద్దరు...
.. 
రెండు బస్తాల నిండా 500/1000 నోట్లు ప్రత్యక్షం. 
రిబ్బను పొడవులో సగానికి , వెడల్పులో మూడో భా గనికి తగ్గి పోయింది...
భ్రమి ఆనందం ఏడుపు కింద మారటానికి ఎంతో సేపు పట్టలేదు. అవన్నీ రద్దయిన నోట్లు. 
..
మూడో కోరిక: ఈ చెత్త నోట్లు అన్నీ మాయం అయిపోవాలి”. తదాస్తు!! అన్నీ మాయం అయిపోయాయి...
.. 
రిబ్బను పొడవులో సగానికి , వెడల్పులో మూడో భాగనికి తగ్గి పోయింది...
.. 
మొత్తానికి ఎక్కడ బయలు దేరారో అక్కడే మిగిలి పోయారు. 
చేతిలో అవదూత ఇచ్చిన 4.0 చదరపు సెంటీమీటర్ల ముక్క మిగిలింది. 
***
అవదూత మొదట్లో ఇచ్చిన రిబ్బను వెడల్పు 9 సెంటీమీటర్లు, పొడవు ఎంత ఉందో గుర్తు లేదు. మీరేమయినా సాయం చేస్తారా? 
---------------------
పగలంతా శ్రమ చేసి, వేడి నీళ్ళు పోసుకుని రాగి అంబలి తాగిన వాడికి మల్లె నిద్ర ప్రాప్తిరస్తు. 

మార్నింగ్ చాయ్-బిస్కెట్.

కన్వేయర్ బెల్ట్ మీద 500,1000 నోట్ల కట్టలు, ప్రయాణం చేస్తూ ఉన్నాయి. 
రద్దయిన కోట్లాది నోట్లని ఎలెక్ట్రిక్ క్రిమేషన్ :) కి పంపిస్తున్నారు. 
మార్గం రద్దీగాను, ప్రయాణం మందం గాను సాగుతుంది. 
..
ఇంతలో పక్క పక్క నే ఉన్న ఒక 500 నోటుకి, మరో 1000 నోటుకి స్నేహం కుదిరింది.
రెండు వాటి జీవిత ప్రయాణాన్ని గుర్తుచేసుకుని నిట్టూర్చాయి. ..
..
“నేను జీవితం లో అన్నీ అనీభవించేశాను” అంది వెయ్యి నోటు. ..
కళ్ళు విప్పార్చింది 500 నోటు.
..
“కంకార్డ్ విమానాల్లో తిరిగాను, నెలల తరబడి షిప్పులో ప్రయాణం చేశాను. నీకు తెలుసా ఏ‌సి కారు తప్ప మరోటి ఎక్కలేదు నేను. మాల్దీవ్స్ లో అందాలన్నీ చూశాను. గొప్ప అందగత్తెల పర్సు లన్ని తిరిగేశాను. షాంపైన్ ల రుచి చూశాను. “ తన్మయత్వం తో అంది...
..
500 నోటు నిట్టూర్చింది. ..
“ నా జీవితం ఎంతో పవిత్రం గా గడిచింది. నేను తిరగని గుడి లేదు, చూడని హుండీ లేదు, తిరపతి నుండి, షిర్డి, చార్ధామ్ లాటి అన్నీ పవిత్ర స్థలాలు చూశాను.., చాలా వృద్ధాశ్రమాలు, అనాధ శరణాలయాలు చూశాను.” అంది.
..
వెయ్యి నోటు అడ్డుపడింది. “ గుడా ??!! హుండీ నా?!! అంటే?!!”

Friday, 18 November 2016

45. మర్చి పోలేని జోక్

మూసివున్న తలుపుల వైపు వింతగా చూస్తూ మెట్లు దిగుతుంటే.. ఒక సన్నటి వాచ్ మెన్ మరో, నున్నటి పనావిడ కలిసి మెట్లు ఎక్కుతూ ఎదురొచ్చారు. 
నేను అతన్ని ఫాలో అయి వెనక్కి వచ్చి తలుపు తీసే దాకా ఆగాను. 
ఏం కావాలన్నట్టు చూసి “ ఇ ఇ ఇ వాళ సెలవు. సే సే సే సెకండ్ శా శా శాటర్ డే “ అన్నాడు. 
నేను కొత్తగా ఉద్యోగం జాయిన్ అవటానికి వచ్చానని, అతనితో చెప్పాను.
“సోమవారం రమ్మని. రెండు రోజులు ఎవరు దొరకరని.”
రెండు వాక్యాలు పదే పదినిమిషాల్లో చెప్పేసాడు.
నేను వెనక్కి తిరిగి వస్తుంటే పిలిచాడు. ఏమిటన్నట్టు చూసాను.
పాపం అప్పుడే అతనికి తల జిల పుట్టినట్టుంది. ఒక చేత్తో గోక్కున్నాడు.
అతనేం మాట్లాడక పోయేసరికి నేను ఏమిటన్నట్టు సైగ చేసాను. అతను చేత్తో మళ్ళి తల గోక్కున్నాడు.
నేను అయోమయంగా అతన్ని చూస్తూ మెట్లు దిగాను.
నేరుగా నా డిప్లోమో క్లాస్మేట్ ‘అల్లుడు రమేశ్’ దగ్గరకి వెళ్లాను.
“మామా ఇది ప్రబుత్వ ఉద్యోగం మామా. ఇలానే ఉంటాయి. మీ సూపరింటెండెంట్ ఫోన్ నెంబరు నాదగ్గర ఉంది అతనితో మాట్లాడి ఒకసారి చెబుదాం “ అంటూ నాతో బయలు దేరాడు.
జేబులో ఉంచుకున్న చిన్న ఫోన్ బుక్ తీసి పబ్లిక్ ఫోన్ నుండి ఫోన్ చేసి రెండు నిమిషాలు మాట్లాడి “నే చెప్పానా? మామా? సోమవారం రమ్మన్నాడు.” అన్నాడు.
ఇద్దరం పిచ్చాపాటి మాట్లాడుకుని విడిపోయాం.
**
సోమవారం ఉదయం తీరిగ్గా వచ్చి జాయినింగ్ రిపోర్ట్ ఇచ్చాను.
మద్దిపాడు AE, M. రమేశ్ ని కలిసాను. .
“ పెద కొత్తపల్లి, SC కాలానికి వెళ్లి వంటుఫోర్ (1:2:4 సిమెంటు, ఇసుక, కంకర రేషియో, కాంక్రేట్ అని కాబోలు) వేస్తున్నారు, దగ్గర ఉండి వేయింఛి రా” అన్నాడు.
..
వెంటనే బస్ స్టాండ్ కి వెళ్లి పెద కొత్తపల్లి బస్ ఎక్కాను. 10 లేదా 12 కిలోమీటర్ల ఉండే ఆ వూరు చేరటానికి గంట పైగా పట్టింది. ఊర్లో దిగి sc కాలని ఎక్కడో విచారణ చేసుకుని అక్కడికి నడుచుకుంటూ వెళ్లాను...
ఉరికి ఒక చివర అయిదు సెంట్ల స్తలం లో ఒక చిన్న బలిచిన వాడి బాత్ రూము అంత గది కి, సబుకు కర్రలు నిలబెట్టి, నల్ల మట్టి పోసి నునుపుగా చేసి పేడ అలికి ఉంది. దాని మిద నిలువుగా అడ్డంగా కొన్ని టార్ స్టిల్ రాడ్లు మొహమాటానికి కట్టి ఉన్నాయి. (shuttering వర్కు, ఇలా చేస్తారని నాకు అంతకు మునుపు తెలీదు.)
..
ఒక పది, పన్నెండు మంది కాయకష్టం చేసే వాళ్ళు పోగయి ఉన్నారు. నాప బండల తో చేసిన ఫ్లాట్ ఫారం మిద కాకర కుప్ప గా పోసి ఉంది ఆ పైన ఇసుక మరో పొరగా పోసి ఉంది.
నేను ఆ beneficiary (లబ్దిదారుడు అట. అదే వినటం ) ని కలిసి, AE పంపారని, ఇక్కడ ఎక్కడో ఇంటి స్లాబ్ వేస్తున్నారు చూడమని పంపాడని చెప్పాడు. ఆతను ఒక ఇనప మడత కుర్చీ సంపాదించి తెచ్చి అక్కడ నీడ లో వేసి కూర్చో మన్నాడు.
ఇదే ఇల్లు అన్నాడు. నేను నోరు తెరుచుకుని చూస్తూ ఉంటె ..
“ఇక మొదలెట్టండి.” అంటూ సిమెంటు బస్తాలు నేర్పుగా విప్పదీసి ఇందాకటి కుప్ప మిద పలచగా ఒక పోర లాగా పరిచాడు. తర్వాత, బుంగ లతో నీళ్ళు వంపుతూ మూడు కలిసేట్టు గా తిరగ గొట్టాడు. బోచ్చల్లో వేసిన దానిని మంచే మిద నిలబడిన ఇద్దరు పైకి చేరిస్తే పైన ఉన్న మరో ఇద్దరు దాన్ని చదరంగా పరవ సాగారు..
..
మూడు గంటల్లో అది పూర్తి అయింది.
మొత్తం పద్నాలుగు బస్తాలు కాంక్రీట్ !!
మర్నాడు AE ఆఫీసులో కలవగానే,
“నేర్చుకున్నావుగా వంటుఫోర్ ఎలా వేస్తారో “ అన్నాడు.
నా జీవితం లో మర్చి పోలేని జోక్ ఇప్పటి వరకు అదే.

Wednesday, 16 November 2016

కష్టం - సుఖం

మెడికల్ షాపు లో అమ్మ కోసం 'పైన్ బామ్' ఒకటి కొనటానికి ఆగినప్పుడు, బాల్య మిత్రుడు ఒకరు కలిశాడు. చదువు పెండలాడే ఆపేసి ఫ్సైనాన్స్ వ్యాపారం చేస్తున్నాడు. ఆడ పిల్లలు ఇద్దరు యూ‌.ఎస్ లో ఉన్నారట. 
పిల్లలు, చదువులు, లాటి పిచ్చాపాటి మాట్లాడాక, పెద్దమ్మాయి వివాహం దగ్గరలోనే ఉందని చెప్పాను. 
"మీ నాన్న, అమ్మ.. అంతెందుకు మీకుటుంబం నాకు బాగా తెలుసు. పెళ్ళికి అవసరం అయిన డబ్బు ఇస్తాను.(500,1000 నోట్లు). ఈ రోజే తీసుకో. చే ఉత్తరం వ్రాసి ఇవ్వు. చాలు. ఎప్పుడో జనవరి లో ఇద్దువు గాని. వడ్డీ కూడా పెద్దగా వద్దు" అన్నాడు ఆప్యాయంగా. ..
అతడి విశాలమయిన మనసుకి హనందించి.. నవ్వి."నాకు డబ్బు అంత అవసరం లేదు. మధ్యతరగతి వాడిని, నేను కష్టంగా ఏర్పాటు చేసుకోవాలిసినంత డబ్బు అవసరం అవలేదు. వద్దు థాంక్స్ " అన్నాను.
"కష్టం - సుఖం పంచు కొక పోతే స్నేహాలు ఎందుకు?" అతనే అన్నాడు.
'ఈ ముక్క వారం క్రితం 500,1000 నోట్లు రద్దుకు ముందు అనేవాడా?' చిన్న సందేహం.

Tuesday, 15 November 2016

హొ ఆర్ యు డూయింగ్ ?

ఒక బాసుడు ఆఫీసులోకి బాసిని వచ్చింది. తను స్టాఫ్ చేత ఎంత బాగా పని చేయిస్తాడో బాసిని కి వినిపించాలని అతని ఆరాటం. వెంటనే ఒక సబ్ ఆర్డినేట్ కి ఫోన్ చేశాడు. 
..
"How are you doing?" అన్నాడు స్పీకర్ ఫోన్ నుండి...
..
అటునుండి ఫోను మెడ వంపులో ఉంచుకుని మాట్లాడుతున్నట్టుగా ఉంది...
..
సమాదానం ఇలా ఉంది
"I was under a lot of pressure, but things seem to be flowing well now. I've got a firm grip on the situation and am seeing some good volumes & output. It may take a while before I achieve completion, but it's important to take one's time in order to stay focused on objectives.
I expect to wash my hands off the whole thing soon !"
**
బాసుడు బడాయిగా కళ్లెగరేశాడు.
..
..
..
"ఈ బడాయి కేం గాని అతను వాష్ రూములో ఉన్నట్టున్నాడు. "

Monday, 14 November 2016

పాతిక సీటు


బస్సులో 55 రూపాయల టికెట్ కి స్వైపింగ్ గాని, చెక్ గాని స్వీకరించక పోవటాన్ని ఖండిస్తుంటే... మరో నలుగురు నిలబడి ప్రయాణం చేస్తున్న బాదితులు  ప్రోగయ్యారు.  అప్పటికప్పుడు ఒక యూనియగా తయారయ్యాము.  
ఉద్యమం తీవ్ర రూపం దాల్చింది. తాత్కాలిక ప్రసిడెంటు గా 3-2 ఓట్లతో విజయం సాధించాను.
కొత్త 2000 నోటు లాగా నాజూగ్గా మొదలెట్టి, ఆదివారం చాపలు అమ్మే అవ్వ చేతి సంచిలో మిగిలి పోయిన పాత అయిదొందల నోటు లాగా తయారయ్యి, వాదిస్తూ ఉంటే.. బస్సులో ఒక సీటు ఖాళీ అయింది.
యూనియన్ నిభందనలని తుంగలో  తొక్కి, ఒలెంపిక్స్ ఆటగాడిలా నేర్పుగా బాగ్ సీట్లో కి విసిరి,  నైస్ గా సీట్లో
కూర్చున్నాను. మిగిలిన సబ్యులు రోషం గా  చూసి నట్టు ఉన్నారు. మా యూనియన్ వీగి పోయింది..
పక్కనే ఉన్న ప్రయాణీకుడు మిగిల్చిన  అర సీట్లో అమాయకంగా కూర్చిని మాటల్లో దించాను, మరో పాతిక సీటు సంపాదించాలని ఆశ “మాస్టారూ పిల్ల లెంతమంది?”
“ముగ్గురు.” అన్నాడు. మన లాగే కష్టజీవి అనమాట.
“ఏం చేస్తున్నారు?”
పెద్దోడు, యాక్సిస్ బాంక్, రెండో అమ్మాయి, బంక్ ఆఫ్ బరోడా, మూడోవాడు, ఆంద్రాబాంకు “
వార్ని బాంకు ఉద్యోగాలన్నీ టోకున కొన్నాడా అనుకుంటుంటే”
అతనే  పూర్తి చేశాడు. “ ఏ‌టి‌ఎం ల దగ్గర క్యూ లో నిలబడి ఉన్నారు. వాళ్ళకి అన్నాలు తీసుకెళుతున్నా” అని రెండు చేతుల్తో గవ్వలు ఊపినట్లు భళ్ళున నవ్వాడు.

మన అర లో   పాతిక సీటు  అప్పటికే నోక్కెశాడు. 

Sunday, 13 November 2016

ఎటువైపు?

తెల్లవారి 2.30 కి పిల్లాడికి ఫోన్ చేసింది.
బబ్లూ నిద్ర లేచావా? ఇంకో అరగంటలో స్టేషన్ వస్తుంది.”
3.00 కి నన్ను నిద్ర లేపింది.
నేను నెట్ లో ట్రైన్ ట్రెస్ చేసి ఫోన్ చేశాను “బబ్లూ ట్రైన్ 9 నిమిషాలు లేటు. 3-18 కి స్టేషన్ లో ఉంటుంది.”
సరే నాన్నా. ప్లాట్ ఫార్మ్ ఎటువైపు?”
వెంటనే ఈవిడ అందుకుంది. “సాయిబాబా గుడి కనబడుతుంది అటువైపు”
ఏ సి లో కూర్చున్న వాడికి అర్ధరాత్రి సాయి బాబా గుడి కాదే.. అయనే కనబడతాడు. రే బబ్లూ ట్రైన్ వెళ్తున్నా వైపు తిరిగి నిలబడు. ని లెఫ్ట్ హాండ్ వైపు ఫ్లాట్ ఫామ్.”
అంతలోకి వాళ్ళ చిన్న అక్క మొదలెట్టింది. జి‌పి‌ఎస్ ఆన్ చేసుకో, ట్రైన్ నార్త్ వైపు వెళ్తూ ఉంటుంది. వెస్ట్ వైపు ఫ్లాట్ ఫోమ్ వస్తుంది”
మళ్ళీ వాళ్ళమ్మ ఏదో చెప్పింది. స్పీకర్ ఆన్ చేసి “సాయి అర్ధం అయిందా? ఇప్పుడు చెప్పు ఫ్లాట్ ఫామ్ ఎటువైపు వస్తుంది “ అని ఒక మార్కు ప్రశ్న వేసింది.

వాడు అరక్షణం లో “డోరు వైపు” అని సమాదానం చెప్పాడు.

Friday, 11 November 2016

As father as son.

హాస్టల్ లో ఉన్న తమ్ముడి తో మా ఆమ్మాయి స్పీకర్ ఫోన్ లో మాట్లాడుతుంది.
“మొన్న సండే వ్రాసిన appsc ఎక్సామ్ ఏమయిందక్కా?”
“రిజల్ట్స్ రాలేదురా? కీ ఇచ్చారు. క్వాలిఫై దాటి మరో 30 మార్కులు వస్తాయి”
మళ్ళీ ఎక్సామ్ ఉందా?
“అవును రౌండ్ టూ మెయిన్స్ ఉంటుంది. డిసెంబరు ఎండింగ్ లో “
సబ్జెక్టేనా ?
“ అవును.. GK కూడా ఉంటుంది.”
“ఇంకా ఏం చదువుతావు లే అక్కా?”
“ రేయ్ స్పీకర్ ఆన్ చేసి ఉందిరా?”
“చెప్పవే.. అక్కా బాగా చదువు  అక్కా యు కెన్ డూ ఇట్ ”.
“రేయ్ నాన్న కూడా పక్కనే ఉన్నారు. వింటున్నారు”
 “రోజు న్యూస్ పేపర్ చూడు, రెండో పేజీ లో వ్యాసాలు చదువు. ..”
“రేయ్ ఇంక చాలు గాని. పిచ్చోడిలా ఆ గడ్డం ఏమిటి క్రాఫ్ చేయించు కోలేదా?? ఫోటో చూశాను “

“అక్కా.. సిగ్నల్ బాలేదు . మళ్ళీ చెయ్యనా?”

44. హరా జీన్స్

హిమాయత్ నగర్ లో ఉన్న 'లాల్ జి' గారి ఫ్లాట్ కి వెళ్ళేసరికి ఆయన మా కోసం చూస్తూ ఉన్నాడు.
తను సైన్ చేయాల్సిన ఫైల్ చూసి “ యే సబ్ ముజ్సే అబ్ నహి హోగా. వహా రఖ్ లో ఫిర్ కబీ దేక్ లెంగే “ అన్నాడు మా అక్కౌంటెంట్ తో.
అతను రెండువంతులు తమిళం, ఒకవంతు ఇంగ్లీష్ లో బ్రతిమాలాడు.
‘శామ్ తక్ రుక్నా. గాడి, డ్రైవరు కొ చోడ్ కె జానా .” అని అతనితో చెప్పి నన్ను తనతో రమ్మని సైగ చేశాడు.
జీపు నేరుగా ఒక మంచి హోటల్ వైపు వెళ్లింది. మంచి నాన్వెజ్ లంచ్ ఆర్డర్ చేశాడు.
“అబ్ ..బోలో .. తుమే జానా ముఝే పరేషన్ కర్తా భాయ్.
” ఛలో ఏ సబ్ కుచ్ ఇదర్ ఉదర్ చల్తా “ మళ్ళీ తానే అన్నాడు.
అక్కడి నుండి ఒక బట్టల షాపు కి తీసుకెళ్లి 800 ఖరీదు తో హరా స్ట్రెచ్ జీన్స్ 28” సైజు ది కొన్నాడు.
“రఖా లో ఏ మేరా తోఫా” అని నాకు కవర్ ఇచ్చాడు. రమారమి నా జీతం అంత ఖరీదు.
నేను వారించే లోపు. “ మై బొలా నా అప్ లోగోమ్ కొ జలక్ దియా.. శామ్ తక్ కవర్ ఆయెగా” నవ్వాడు.
బజార్లో నుండి బస్ స్టాప్ కి వెళ్ళి ఒంగోలు టికెట్ రిజర్వ్ చేయించు కున్నాం.
తిరిగి అతని ఫ్లాట్ కి వచ్చే సరికి మా అకౌంటెంట్ అతి వినయంగా నిలుచుని ఉన్నాడు. తోడుగా ఏదో బరువు ఉన్నట్టు ఉంది.
అతన్ని పట్టించు కోకుండా లాల్ జి, తను సైన్ చేయాలసిన కాగితాలు అన్నీ పూర్తి చేశాడు.
“యు కం ఎట్ 9.00 పి‌ఎం డ్రాప్ యువర్ ae సాబ్ ఎట్ థి బస్ స్టాండ్ బిఫోర్ యు గో” అని చెప్పాడు.
“ సూర్ సార్.. రొంబ నన్రి సార్ “ అన్నాడతను.
అతని వద్ద ఉన్న వారి కుటుంబం తాలూకు ఫోటో ఆల్బమ్ చూస్తూ చాలా సేపు ఉండి పోయాం.
సాయంత్రం నాకు వీడ్కోలు చెప్పాక కంపెనీ జీపు నన్ను MGBS వద్ద దించింది.
‘లాల్ జి ఇంకా సంతకాలు పెట్టని విషయం తను మణి గారికి టెలీఫోను బూతు నుండి ఫోన్ చేసినట్లు, ఆయన ‘రావ్ చూసుకుంటాడు’ నువు గమ్మునే ఉండు’ అని చెప్పినట్టు చెప్పాడు.
నేను బస్సు ఎక్కాను. తేల్లారేసరికి మిస్టర్ రావు నుండి శ్రీనివాస రావు గా మారి ఒంగోలు బస్టాండ్ లో దిగాను. అక్కడే అద్దంకి బస్ స్టాండ్ లో మరో బస్సు ఎక్కి 11 కిలోమీటర్ల దూరం లోని సీతారాం పురం అమ్మ, నాన్న వద్దకి వెళ్ళాను.
***
అలవాటు ప్రకారం టంచనుగా తయారయ్యి 10 గంటలకి, ఒంగోలు రామ్ నగర్ లోని apshcl ఆఫీసుకి చేరాను.
ఆఫీసుకి తాళం వేసి ఉంది.
****************
( 33 గ్రేడ్ మొదటి ఆద్యాయం .. సమాప్తం)

43. డిటాచ్ మెంట్


ఉదయం అందరి వద్దా వీడ్కోలు తీసుకున్నాను. జీవితపు విలువల్ని నేర్పిన, మణి మారెన్, కన్నడ శ్రీనివాస్, ఏకాంతప్ప, రామచంద్రన్, మా వంట మాస్టర్, సుపర్వైజర్లు, సైకిల్ మీద మా అందరికీ టీలు తెచ్చిచే బుడ్డోడు ఎవరిని వదల్లేదు.
మెకాన్ వాళ్ళ వద్ద సైన్ చేయించాల్సిన ఫైలు సిద్దంగా ఉంది. నా లాగేజ్ కూడా. లాగేజ్ అంటే ఒక పెట్టె. అంతే .
ఈశ్వర మణి ఎప్పటి లాగే తొమ్మిది కల్లా సైట్ కి వచ్చాడు. వస్తూనే నా పేరున ఒక ఎక్స్పెరియన్స్ సర్టిఫికేటు తయారు చేయించాడు. ఆఫీసు నుండి రావలసిన జీతం ఇప్పించాడు. ఒక కవర్లో ఎక్స్పీరియన్స్ సరిఫికేటు పెట్టి ఇచ్చాడు. తన జేబు నుండి కొంత స్వంత  పైకం కవర్లో పెట్టడం గమనించాను.
“ఎప్పుడయినా వర్క్ మీద, కోపం చేసి ఉంటే ఏమి అనుకోవద్దు.. “ అన్నాడు తమిళం లో.
నేను తెలుగు అని తెలిసి అన్నాడంటే అవి మనసు లోనుండి వచ్చిన మాటలు అని గ్రహించాను.
“ మీకు మంచి భవిషత్తు ఉంది. పని ప్రారంభం లో ఉన్న శ్రద్ద చివరి వరకు లేక పోవటం మీ మైనస్ పాయింటు. ప్రతి దాని చుట్టూ ఒక బంధం అల్లుకోవటం కూడా తప్పు. మనం అనుకున్న దానికి సమాంతరంగా ఇది నాది/శాశ్వతం  కాదు అనే వైరాగ్యం కూడా పెంచు కోవాలి. అలా పెంచు కొక పోతే మన జీవనం కష్టం అవుతుంది. నాకూ  ఈ విషయాలు తెలీదు. ఏనిమిదేళ్ళతర్వాత  పుట్టిన కొడుకు చని పోయినప్పుడు మేము ఓదార్పు కోసం ఎంతో ఇబ్బంది పడ్డాం. అప్పుడే ఇది నేను చేయటం అలవాటు చేసుకున్నాను. “ అతను కొద్ది సేపు ఆగాడు. “ఏడు నెలల కాలం కలిసి పని చేశాము. మరెప్పుడు మనం కలవక పోవచ్చు. కానీ మీరు బాగుండాలి రావ్ “ అన్నాడు.
నేను విచలితుదిని అయి పోయాను. ఒక మెటీరియలిస్టిక్ వ్యక్తి, ఎనిమిది వ క్లాసు  డ్రాప్ ఔట్ అంత లోతుగా నన్ను విశ్లేసించడం నాకు చాలా ఆశ్చర్యం వేసింది. నేను కవర్ అందుకుని బాగ్ లో పెట్టుకుంటుంటే, మీ అమ్మ గారికి ఏదయినా కొనుక్కెళ్లు అన్నాడు. నాకు ఎందుకో గాని ధూఖం తన్నుకు వచ్చింది. దగ్గరగా వెళ్ళి వాటేసుకుని ఏడ్చేశాను.
కంపెనీ జీపు లో మా అకౌంటెంట్ నాతో పాటు ఎక్కాడు, నా లగేజీ సర్దుకుని నేను ఎక్కి కూర్చున్నాక జీపు కదిలింది.
మా ఆఫీసు కాంపస్ దాటి వర్కర్స్ కాలనీ పక్క నుండి మైన్ రోడ్డు ఎక్కేటప్పుడు, దూరం నుండి సవారి సైకిలు మీద వచ్చాడు. జీపు ఆపించాను. ఒక కాశీ దారం నా చేతి కి కట్టాడు.
మణి గారు ఇచ్చిన కవర్ బయటకి తీసి, అందులో నుండి సర్టిఫికేట్ తీసి, మిగిలిన కవరు సవారికి ఇచ్చాను. అందులో ఎంత ఉందో తెలీదు. “ఇది అమినమ్మకి ఇవ్వు” 
జీపు దుమ్ము రేపుకుంటు .. RCI ప్రాజెక్ట్ దాటి పహడి  శరీఫ్ వైపు దూసుకెళ్లింది.