Friday, 6 November 2015

జయమాలినికి ఫోన్ చేశాను. 5

అపర్ణ అక్క ఆ పుట ఆకలి తీర్చటం తో పాటు మరో వరం కూడా ఇచ్చింది.
ఆఫీసు అకౌంటెంట్ నారాయణ రావు గారికి ఆర్డర్ పాస్ చేసింది. ఆ అబ్బాయి అడిగిన్నన్ని పోస్టల్ స్టాంపులు ఏమి ప్రశ్నించకుండా ఇవ్వమని.
..
శాంతి కోసం నేర్చుకున్న తమిళం ఇంకా కొంత కొనసాగి., పోదుమ్ = చాలు ,
వేండా = వద్దు , వెణూం = కావాలి ఇలాటి కొన్ని పదాలు కొన్ని చిన్న చిన్న వాక్యాలు నేర్చుకోవటం జరిగింది.
ఇంటివద్ద నుండి మానాన్న పంపిన వంద రూపాయల మని ఆర్డర్ తిప్పి పంపాను.
సంపాదిస్తున్న దానితోనే అవసరాలు గడుపుకోవాలని పట్టు దలతో ..
మొదటి జితం గా ఫిబ్రవరి పని చేసిన రోజులకి జీతం అకౌంటెంట్ ద్వారా తీసుకున్నప్పటి ఆనందం మాటల్లో చెప్పలేనిది.
రూ 265-00
రెండు వందలా అరవై అయిదు రూపాయలు,
టు హండ్రెడ్ సిస్టీ ఫైవ్ రుపీస్
దో సొ పెంసాద్ రూపాయా ..
smile emoticon smile emoticon smile emoticon grin emoticon
మరమరాలు కొంటె ఎన్ని గోతాలు వస్తాయి?
***
ఆ రాత్రి చదల్సిన పుస్తకం పూర్తి చేసి డైరీ రాసుకుని
సోఫాని బెడ్ గా మార్చుకుని పడుకునే టప్పుడు.
ఎందుకు వచ్చిందో కానీ ఆ ఆలోచన
టెలిఫోనే డైరీ వెతికి 'జయమాలిని ' ఫోన్ నెంబరు కనిపెట్టాను.


..
ఆఫీసు ఫోను నుండి. కాల్ చేశాను.
కట్ చేశాను.
మళ్ళీ కాల్ చేశాను.
మళ్ళీ కట్
మళ్ళీ కాల్
అటు నుండి వెంటనే ఫోన్ లిఫ్ట్ అయ్యింది.
" యారూ " అని కరుకయిన మగ గొంతు ..
టక్కున రిసీవర్ పెట్టి
**
దుప్పటి కప్పుకుని నిద్ర పోయాను...
‪#‎33grade‬

No comments: