Monday, 9 November 2015

డిజిటల్ వాచ్ 10

అతనటు వెళ్లాడో లేదో నాకొ ఆలోచన వచ్చింది. 
పెళ్లి లో పోగొట్టుకున్న వాచీ బదులుగా ఎలెక్త్రోనిక్ డిజిటల్ వాచ్ కొనుక్కోవాలని. 
మొదట్లో ఆరేడు వందలు ఉండే డిస్ప్లే వాచ్ (ఇది నిజం ) 
క్రమీణా అందుబాటు ధరలోకి వచ్చాయి. వంద రూపాయలు లోపే మంచి వాచీ
. (ప్రస్తుతం 10 రూపాయలు మించడు దాని ధర) 
..
బర్మా బజారు పొడవంతా కొలిచాను. కాళ్లతో కళ్ళతో ..
దాదాపుగా అన్నీ షాపుల వద్ద అడిగాను.
వంద నుండి 80 రూపాయలు మధ్య చెబుతూ ఉన్నారు.
ఒక షాపు వాడు నా ముఖం లోని అవసరాన్ని గుర్చించినట్టుంది.
ఆరవ తెలుగు లో ‘యంత ఇస్తుండా సామి “ అన్నాడు
నేను “యబై ‘ అన్నాను బిడియంగా.
..
“డెబ్బై ఇస్తువా ?” ..
..
“ ఊహూ లేదు . నా దగ్గర అంత లేదు.”..
..
“పైత్యాగారి మాదిరి పెస రారు “ అంటూ హేళన గా అరవం లో అని మరో అతనితో కలిసి నవ్వాడు.
..
మన సులో అనేక అగ్నిపర్వతాలు బద్దలయ్యాక పర్సు లోంచి 50 కాగితం తీసి చూపించాను...
.
“సరే కొందువా? యారీకి సోల్ల ముడియాదు “ అంటూ చేతిలో నోటు లాక్కుని
“ఎన్న కలర్ వేనుం ? “ అడిగాడు ..
..
“అండ బ్లాకు కు మేళ గ్రీను వరలా అది వేణుమ్ “ నాకు అరవం వచ్చు అని చెప్పే ప్రయత్నం చేశాను...



..
“ఇది డిస్ప్లే పీసు దా.. “ అంటూ వంగి కింద నున్న సొరుగులో నుండి మరొక వాచీ అట్టేపెట్టేతో సహ ఒక న్యూస్ పేపర్లో చుట్టి చాటుగా నాకు ఇచ్చాడు...
..
ఇది స్మగుల్డ్ దా? యారీకి సోల్ల వరాదు. ( ఎవరికి చెప్పవద్దు చూపించవద్దు ) అని చెప్పాడు.
నేను బ్రౌన్ సుగర్ స్మగ్లింగ్ చేసే వాడి లాగా నేర్పుగా ఫాంటు జేబులో పెట్టుకుని
వడి వడి గా నడిచాను.
..
సుమారు ఒక కిలో మీటరు వచ్చాక ఒక ఫ్లై ఓవర్ బ్రిడ్జి కింద కొంత మరుగు చూసుకుని పొట్లం విప్పాను. ..
..
“ అందులో ఏమి లేదు .. రెండు మూడు అట్టముక్కలు బరువు కోసం పెట్టినవి ఉన్నాయి’..
..
క్షణాల్లో నాకు అర్ధమయింది. ..
..
నే ను మో స పో యా ను.

No comments: