Tuesday, 26 May 2015

సున్నుండలు


ఎండాకాలం మద్యాన్నం మరో ఊర్లో పెళ్ళికి 
కుటుంబ సమేతంగా హాజరవటం అంటే సాహసమనే చెప్పాలి.
..
ఒంగోలు నుండి బాపట్ల బయలు దేరామ్ . ..
పది దాటింది.
అప్పటికే సూర్యుడు ప్రతాపం చూపిస్తున్నాడు.
..
ఎప్పటిలాగే అందరం కారు ఎక్కినా మా ఆవిడ మాత్రం ఇంటి తాళాలు వేసి ,..
టెనెంట్స్ కి జాగర్తలు చెప్పి కారు ఎక్కడానికి అందరికంటే ఆఖర్ణ వచ్చింది.
వస్తూ అమ్ముల్ని వెంటబెట్టుకుని వచ్చింది.
..
అమ్ములు మా ఇంటి పైన అద్దెకుందే ముస్లిం కుటుంబలోని చిన్న పిల్ల ,..
పెద్ద కళ్ళు , కొద్దిగా పట్టి పట్టి చెప్పే తెలుగు తో ముద్దుగా ఉంటుంది.
రెండు జడలకి పూసల తో రిబ్బన్లతో చక్కగా అలంకారం చేసి ,
పాపిడి బిల్ల పెట్టుకుని లంగా పావడాతో వచ్చింది.
చేతిలో దాని సైజు హాండ్ బాగ్ కూడా..
..
అమ్ములు ఎక్కడికి ? అడిగాను నేను దాన్ని కారు ఎక్కిస్తుంటే ..
వాళ్ళ బాబాయి వాళ్ళింటికి , అడ్డ్రస్ ఫోన్ నెంబరు నేను తీసుకున్నాను .. ..
మీరు పదండి ఆలస్యం అవుతుంది.
..
అలంకరణ తో చేసిన ఆలస్యాన్ని కూడా మన నెత్తిన వేయటం లో ఆడావాళ్ళు దిట్ట.
అమ్ములు డ్రైవింగ్ సీటు పక్కనే కూర్చొబెట్టుకుని మేము హైవే ఎక్కాము ...
..
12.00 కి పెళ్లి. ప్రతిసారి పెళ్లి మిస్సవుతున్నాము . ..
హోటల్ కి బోజనానికి వెళ్ళినట్టు ఉంటుంది.
ఇవాళ కొంచెం ముందు వెళ్ళాలి “ వేగంగా వెళ్ళమని మా ఆవిడ చూచాయగా చెప్పింది.
..
75 కి మీ దూరం ఎంత లేదన్నా రెండు గంటల ప్రయాణం ,, ..
చీరాల బైపాస్ మీద వెళ్ళి నప్పటికి.
కార్లో ఏ‌సి ఆన్ అవగానే వెనుక గుండమ్మ పిల్లలు .. కబుర్లలో పడి పోయారు.
పెళ్లి వంటకాలు , చీరలు , గోదావరి జిల్లాల వారి పెళ్లి మర్యాదలు ,
కళ్యాణ మంటపాలు ,, అనేకం ..
..
హైవే ఎక్కి అయిదు కిలో మీటర్ల దూరం లోని త్రోవగుంట మలుపుతిరిగి సింగిల్ రోడ్డు ఎక్కుతుంటే .
అమ్ములు “ అంకుల్ చినగంజాం ఇదేనా?” అంది. ..
..
తెల్లగా పౌడర్ ఉన్న బుగ్గని తుడుస్తూ “లేదమ్మా ఇంకా 30 కిలో మీటర్లు ఉంది ..
చాలా దూరం అరగంట పట్టుద్ది “ చెప్పాను నేను.
..
మరో అయిదు కిలోమీటర్లు వెళ్ళాక చేకూరపాడు దాటేటప్పుడు ..
మళ్ళీ అడిగింది “ అంకుల్ చినగంజాం ఇదేనా? అని “
..
నేను నవ్వుతూ ..” ఇంకా చాలా సేపు పడుతుంది.నేను చెబుతాను నువ్వు నిద్ర పో “
వెనకాల ఉన్న మా వాళ్ళు పూర్తి బిజీగా మాట్లాడుకుంటూ ఉన్నారు .. ..
..
ఈ లోగా ఆఫీసు నుండి ఫోన్ .. ..
ఓవర్ హెడ్ టాంక్ వెరిఫిశేషన్ కి క్వాలిటీ కంట్రోలే ఈ‌ఈ
రేపు ఉదయాన్నే వస్తున్నారని సిద్దంగా ఉండమని “
అన్య మనస్కంగానే కారు తోలటం ప్రారంభించాను..
కారు చినగంజాం దాటి వేటపాలెం మీదుగా చీరాల బైపాస్ ఎక్కేటప్పటికి
వెనక సీట్లో మా గాంగ్ కూడా నిద్రపోయింది.
..
అమ్ములు సొంగ కార్చుకుంటూ నిద్ర పోతుంది.
చినగంజాం సంగతి గుర్తొచ్చింది.. అది దాటి 15 కి వచ్చేశాను .....
మరో 15 కిమీ వెళితే బాపట్ల వస్తుంది.
నా పరధ్యానన్ని నేనే తిట్టుకుంటూ ,
కారు వెనక్కి తిప్పి చినగంజాం వచ్చాను .
అప్పటికే 12.00 అవోస్తుంది.
..
పక్కనున్న అమ్ముల్ని తట్టి లేపి “చినగంజాం వచ్చింది నాన్నా” చెప్పాను
అది లేచి బుగ్గ తుడుచుకుని తన బాగ్ లోంచి ఒక ప్లాస్టిక్ డబ్బా తీసింది . ..
..
ఈలోగా మా ఆవిడ బాపట్ల వచ్చేశామా? అంది.
“లేదు సగం లో ఉన్నాం” చెప్పాను నేను. ..
..
“మా అమ్మ చినగంజాం వచ్చాక సున్నుండలు తిని , ..
వాటర్ తాగమంది అంకుల్ “ అమ్ములు డబ్బా మూత తీసి ఆ పనిలో పడింది.
..
“అమ్ములు వాళ్ళ బాబాయి , మనం వెళ్ళే పెళ్లి మండపానికి వచ్చి తనని తీసుకెళ్తానన్నాడు”
మా గుండమ్మ చెప్పింది. ..
..
నేను అయోమయంగా వెనక్కి ఒక పిచ్చి చూపు చూశాను ... frown emoticon frown emoticon



1 comment:

kn murthy said...

your blog is fine with gud content